Powojnik 'H.F. Young' Powojnik 'HF Young'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'H.F. Young' - wielkokwiatowa odmiana powojnika, zaliczana do grupy łagodnego cięcia. Odmiana powstała w Anglii w połowie XX wieku w szkółce Pennell's Nurseries i została nazwana na cześć Horace'a Younga. W warunkach Europy Środkowej tworzy zrzucające liście pnącze, które zazwyczaj osiąga 2–3 m wysokości i około 1–1,5 m szerokości, w zależności od jakości stanowiska i podpory. Pędy są cienkie, elastyczne i przyczepiają się do podpory za pomocą ogonków liściowych, dlatego dobrze rosną na kratach, płotach siatkowych i pergolach z cieńszymi elementami. Liście są trójlistkowe do złożonych, średnio- lub ciemnozielone i opadają na zimę. Najbardziej charakterystycznym elementem są duże, półpełne kwiaty o średnicy 15–18 cm. Pierwsza fala kwitnienia przypada na zeszłoroczne pędy w maju i czerwcu, kiedy to kwiaty otwierają się z podłużnych pąków w odcieniach fioletu z delikatnym środkowym paskiem, stopniowo przechodząc w miękki, lawendowy kolor. Druga, prostsza fala kwiatów pojawia się w sierpniu i wrześniu na nowych przyrostach. Środek kwiatu tworzy pęczek kremowo-żółtych pręcików, które nadają całości świetlisty kontrast. Fioletowo-lawendolowa barwa doskonale prezentuje się na tle ceglanych murów, drewnianych płotów lub wśród jasno kwitnących róż i hortensji. Dzięki bardziej zwartej formie uprawy, odmiana ta sprawdzi się również w przestronnych donicach na tarasach i balkonach, gdzie tworzy subtelny, ale wyrazisty element pionowy. Należy do 2. grupy powojników określającej ich cięcie.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów rozwijają się na świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego w okolicy podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, z wystarczającą ilością składników odżywczych i stałą, umiarkowaną wilgotnością. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. W cięższych glebach gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjka korzeniowa jest lekko zagłębiona poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i wspomaga tworzenie nowych pędów. Na jeden bieżący metr podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku gleba jest utrzymywana w równomiernej wilgotności, później powojnik toleruje krótkotrwałe susze, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Na wiosnę dodaje się kompost lub nawóz dla kwitnących bylin. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -25 °C, przed zimą młode sadzonki chronimy, nakładając skoszoną trawę lub gałęzie iglaków, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego wskazane jest przewiewne stanowisko, nieprzemoczona gleba i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Krystyna | Rewizja: 04.12.2025

Cięcie powojników:

Grupa 1 - składa się z grupy powojników kwitnących mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie tej grupy nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - należy do grupy powojów kwitnących na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach; następnie pojawiają się w mniejszym stopniu w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się tylko słabe i obumarłe pędy.

Grupa 3 - należy do grupy powojów wielkokwiatowych kwitnących latem. W ich przypadku konieczne jest coroczne silne cięcie. W przypadku młodych sadzonek pędy skraca się na około 0,2-0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyższe, na około 0,3-0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonujemy przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najodpowiedniejszy jest okres, gdy już zaczynają wybijać pąki.