Powojnik 'Hagley Hybrid' Clematis 'Hagley Hybrid'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Hagley Hybrid' - wielkokwiatowy powojnik wyhodowany w Anglii, w ogrodach Hagley Hall. Zalicza się go do późno i obficie kwitnących odmian wielkokwiatowych. W warunkach Europy Środkowej tworzy sezonowe, liściaste pnącze. Zwykle osiąga 2–2,5 m wysokości i około 1–1,5 m szerokości, zależnie od jakości stanowiska i podpory. Pędy są dość cienkie i giętkie. Do podpory przyczepiają się ogonkami liściowymi, dlatego łatwo porastają ogrodzenia z siatki, drewniane kratki, pergole, a także niewielkie drzewa. Liście są naprzeciwległe, trójlistkowe do złożonych, średnio- do ciemnozielonych. Jesienią żółkną i na zimę opadają. Najbardziej charakterystyczną cechą odmiany są duże, pojedyncze kwiaty o średnicy około 10–15 cm, złożone z sześciu działek kielicha. Ich barwa waha się od jasnoróżowej przez muszelkowo-różową po delikatnie różowofioletową, często z ledwo zauważalnym ciemniejszym paskiem pośrodku. Pylniki są winnobrązowe do czekoladowobrązowych i tworzą wyrazisty, kontrastowy środek. W naszych warunkach klimatycznych kwitnie zwykle od lipca do września na pędach bieżącego roku. Kwiaty pojawiają się stopniowo, a przy dobrym nawożeniu pozostają efektowne aż do chłodniejszej jesieni. Zwarty pokrój i delikatnie różowa barwa sprawiają, że nadaje się do mniejszych ogrodów, na romantyczne pergole oraz do pojemników. Pędy można prowadzić po lekkich konstrukcjach lub łączyć z różami i hortensjami. Należy do 2. grupy cięcia powojników. 

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego lub półcienistego z chłodniejszą, ocienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów dobrze rosną w pełnym świetle, a korzenie lepiej czują się w półcieniu. Dlatego wokół podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe oraz stale umiarkowanie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. Do cięższych gleb gliniastych warto dodać piasek i kompost, a na lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjkę korzeniową umieszcza się nieco poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność rośliny i sprzyja wyrastaniu nowych pędów. Na jeden metr bieżący podpory przeznacza się 1–2 rośliny, zależnie od pożądanego zagęszczenia. W pierwszym roku glebę utrzymuje się w stanie równomiernie wilgotnym. Później powojnik znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Wiosną podaje się kompost lub nawóz do bylin kwitnących. Kwitnie na starszych, a częściowo także na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin sięga około −25 °C. Przed zimą młode sadzonki okrywa się warstwą skoszonej trawy lub stroiszem, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników. Dlatego zaleca się przewiewne stanowisko, glebę bez nadmiaru wody oraz umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 04.12.2025

Cięcie powojników:

1. grupa - obejmuje powojniki kwitnące mniej więcej od maja na krótkich przyrostach, które wyrastają ze starego drewna. Cięcie w tej grupie nie jest konieczne. Ewentualnie wykonuje się je krótko po przekwitnięciu.

2. grupa - obejmuje powojniki kwitnące na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach, a następnie, w mniejszej liczbie, także w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, na wysokości około 1,5 m nad ziemią. Wykonuje się je przy sprzyjającej pogodzie, w okresie od listopada do marca. Przed ruszeniem wegetacji usuwa się tylko słabe i obumarłe pędy.

3. grupa - obejmuje wielkokwiatowe powojniki kwitnące latem. Wymagają one corocznego silnego cięcia. U młodych sadzonek pędy skraca się do około 0,2–0,4 m nad ziemią, a starsze rośliny pozostawia się wyżej, na około 0,3–0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonuje się przy sprzyjającej pogodzie, w okresie od listopada do początku marca. Najlepszy jest czas, gdy pąki zaczynają już nabrzmiewać.