Powojnik 'Hakuree' Clematis integrifolia 'Hakuree'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Hakuree' - uroczy, bylinowy powojnik z grupy Integrifolia, który od klasycznych, pnących powojników różni się niepnącym wzrostem i obfitością drobnych, dzwonkowatych kwiatów. Wyróżnia się długim okresem kwitnienia, delikatnym zapachem i łatwą uprawą. Nadaje się na rabaty bylinowe, do ogrodów wiejskich i naturalistycznych, a jego pędy można swobodnie przewieszać przez murki lub opierać o niskie podpory. Rośnie jako zwarta, wzniesiona lub pokładająca się bylina, która nie wytwarza wąsów czepnych i sama nie przyczepia się do podpory. Dorasta zwykle do 60–100 cm wysokości i około 60–90 cm szerokości. Przywiązany do niskiej podpory może tworzyć efekt elegancko przewieszających się pędów. Liście są średniozielone, wąskojajowate do lancetowatych, pojedyncze i świeże. Gęsto ulistnione pędy tworzą zwartą kępę, która pozostaje atrakcyjna przez cały sezon wegetacyjny. Kwitnie bardzo obficie od czerwca do września, często aż do pierwszych jesiennych przymrozków. Kwiaty są drobne, zwisające, dzwonkowate, o średnicy około 3–5 cm. Działki okwiatu mają barwę kremowobiałą do delikatnie śmietankowej, a ich końce lekko wywijają się na zewnątrz. Środek kwiatu zdobią jasnożółte pylniki. Kwiaty mają delikatny, przyjemny zapach i są atrakcyjne dla pszczół oraz innych owadów zapylających. Po przekwitnieniu tworzy dekoracyjne, srebrzyste, puszyste owocostany niełupek, które zdobią roślinę aż do jesieni. Sprawdza się na rabatach bylinowych, w ogrodach wiejskich i naturalistycznych, wzdłuż ścieżek i murków, w pojemnikach oraz w połączeniu z różami, szałwiami, rudbekiami czy trawami ozdobnymi.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów dobrze rosną w świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego wokół podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje ściółkę. Gleba powinna być głębsza, próchniczna, dobrze przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. Do cięższych gleb gliniastych warto dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się około 30–40 cm od podpory. Szyjkę korzeniową zagłębia się nieco poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i sprzyja wyrastaniu nowych pędów. Na jeden metr bieżący podpory przeznacza się 1–2 rośliny, zależnie od pożądanej gęstości. W pierwszym roku glebę utrzymuje się równomiernie wilgotną, później powojnik znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższy okres bez wody ogranicza kwitnienie. Wiosną podaje się kompost lub nawóz do bylin kwitnących. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin sięga około −25 °C, przed zimą młode sadzonki okrywa się warstwą skoszonej trawy lub stroiszem, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego zaleca się przewiewne stanowisko, glebę niezbyt mokrą i umiarkowane nawożenie azotem.

Cięcie powojników:

1. grupa - obejmuje powojniki kwitnące mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie w tej grupie nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - obejmuje powojniki kwitnące na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach, a następnie w mniejszej liczbie pojawiają się jeszcze w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, na wysokości około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed ruszeniem wegetacji usuwa się jedynie słabe i obumarłe pędy.

3. grupa - obejmuje wielkokwiatowe powojniki kwitnące latem. Wymagają one corocznego silnego cięcia. U młodych sadzonek pędy skraca się na wysokość około 0,2–0,4 m nad ziemią, starsze rośliny pozostawia się wyższe, około 0,3–0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonuje się przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najkorzystniejszy jest czas, gdy pąki zaczynają już nabrzmiewać.

Powojnik 'Hakuree' należy do 3. grupy

Autor: Kamila | Rewizja: 3. 7. 2026