Powojnik 'Hanajima' Clematis 'Hanajima'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Hanajima' - niski powojnik pochodzenia japońskiego, zaliczany do grupy integrifolia, która tworzy samodzielne kępy i nie wspina się jak typowe pnącza. W warunkach Europy Środkowej osiąga wysokość około 30–50 cm i szerokość około 40–60 cm. Wiosną z podziemnych pąków wyrastają smukłe, częściowo pokładające się pędy, które opierają się o sąsiednie rośliny lub niskie podpory, ale same się ich nie czepiają. Liście są całobrzegie do podłużnie jajowatych, średnio zielone, na zimę całkowicie zamierają, dzięki czemu roślina zachowuje się jak typowa bylina. Kwitnienie zaczyna się zwykle w czerwcu i trwa do września, czasem do początku października. Kwiaty są mniejsze, około 3–4 cm, dzwonkowate do lekko gwiaździstych, z wąskimi, spiralnie skręconymi działkami kielicha w odcieniach różu do różowofioletowego. Środek kwiatu tworzą żółte pylniki. Po przekwitnieniu powstają srebrzyście lśniące owocostany, które zdobią roślinę od lata do późnej jesieni i nadają nasadzeniu delikatną strukturę. Dzięki niskiemu, luźnemu pokrojowi powojnik 'Hanajima' sprawdza się jako podszyt wokół róż i niższych krzewów, w mieszanych rabatach bylinowych oraz jako roślina okrywowa w bardziej nasłonecznionych miejscach. Nadaje się na przód rabat i obrzeża ścieżek, gdzie tworzy subtelne barwne przejście między wyższymi krzewami a przestrzenią wypoczynkową. Należy do 3. grupy cięcia powojników. 

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów najlepiej rosną w świetle, korzenie w półcieniu, dlatego wokół podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. Do cięższych, gliniastych gleb zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjkę korzeniową umieszcza się nieco poniżej poziomu otaczającego gruntu, co zwiększa odporność i sprzyja wytwarzaniu nowych pędów. Na jeden metr bieżący podpory przypada 1–2 rośliny, zależnie od wymaganego zagęszczenia. W pierwszym roku glebę utrzymuje się równomiernie wilgotną, później powojnik znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Wiosną podaje się kompost lub nawóz do bylin kwitnących. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin sięga około −25 °C, przed zimą młode sadzonki okrywa się warstwą skoszonej trawy lub stroiszem, aby nie przemarzły. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego zaleca się przewiewne stanowisko, glebę bez zastoin wody i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 04.12.2025

Cięcie powojników:

1. grupa - obejmuje powojniki kwitnące mniej więcej od maja na krótkich przyrostach wyrastających ze starego drewna. Cięcie w tej grupie nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - obejmuje powojniki kwitnące na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach, a następnie w mniejszym stopniu jeszcze w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed ruszeniem wegetacji usuwa się tylko słabe i zamarłe pędy.

3. grupa - obejmuje wielkokwiatowe powojniki kwitnące latem. Wymagają one corocznego silnego cięcia. U młodych sadzonek pędy skraca się do około 0,2–0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyżej, około 0,3–0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonuje się przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca – najlepiej wtedy, gdy pąki zaczynają już nabrzmiewać.