Powojnik 'Hot Kisses' Powojnik 'Hot Kisses'

Opis szczegółowy produktu

Clematis 'Hot Kisses' - polska odmiana wielkokwiatowa z nowszej hodowli, skupiającej się na zwartym wzroście i wyrazistych kwiatach, nadających się do uprawy w pojemnikach. Należy do grupy powojników wielkokwiatowych, które tworzą opadające, średnio silne pędy o wysokości zazwyczaj 1–1,5 m i szerokości około 0,8–1 m. Pędy przyczepiają się do podpory ogonkami liści, co umożliwia łatwe prowadzenie po kratkach, niskich pergolach lub siatce, albo można je pozwolić swobodnie zwisać z wyższych pojemników. Liście są ciemnozielone, jajowate do eliptycznych, jesienią opadające. Kwiaty są duże, zazwyczaj 12–14 cm, pełne do półpełnych, z wieloma rzędami wąskich, lekko pofalowanych działek kielicha, które tworzą puszysty wygląd. Kolor kwiatu waha się w odcieniach różu do różu winnego, często z lekko zielonkawym odcieniem u nasady niektórych zewnętrznych płatków, środek tworzą żółte pylniki częściowo ukryte między płatkami. Główne kwitnienie odbywa się od maja do czerwca, przy odpowiedniej pielęgnacji kwiaty pojawiają się ponownie w sierpniu i wrześniu, choć w mniejszej intensywności. Dzięki niższemu wzrostowi 'Hot Kisses' nadaje się na balkony, tarasy i mniejsze konstrukcje ogrodowe, gdzie tworzy wyrazisty akcent kwiatowy. Należy do 2. grupy powojników określającej ich cięcie.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów rozwijają się na świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego w okolicy podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, z wystarczającą ilością składników odżywczych i stałą, umiarkowaną wilgotnością. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. W cięższych glebach gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjka korzeniowa jest lekko zagłębiona poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i wspomaga tworzenie nowych pędów. Na jeden bieżący metr podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku gleba jest utrzymywana w równomiernej wilgotności, później powojnik toleruje krótkotrwałe susze, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Na wiosnę dodaje się kompost lub nawóz dla kwitnących bylin. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -25 °C, przed zimą młode sadzonki chronimy, nakładając skoszoną trawę lub gałęzie iglaków, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego wskazane jest przewiewne stanowisko, nieprzemoczona gleba i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Krystyna | Rewizja: 05.12.2025

Cięcie powojników:

Grupa 1 - składa się z grupy powojników kwitnących mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie tej grupy nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - należy do grupy powojów kwitnących na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach; następnie pojawiają się w mniejszym stopniu w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się tylko słabe i obumarłe pędy.

Grupa 3 - należy do grupy powojów wielkokwiatowych kwitnących latem. W ich przypadku konieczne jest coroczne silne cięcie. W przypadku młodych sadzonek pędy skraca się na około 0,2-0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyższe, na około 0,3-0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonujemy przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najodpowiedniejszy jest okres, gdy już zaczynają wybijać pąki.