Powojnik 'Jan III Sobieski' Powojnik 'Jan III Sobieski'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Jan III Sobieski' - nowszy polski powojnik wielkokwiatowy, który powstał w ramach nowoczesnej hodowli ukierunkowanej na bardziej kompaktowy wzrost i obfite kwitnienie na mniejszej powierzchni. W warunkach ogrodowych zazwyczaj osiąga 1,5–2 m wysokości i około 1–1,5 m szerokości, w zależności od jakości gleby i rodzaju podpory. Tworzy opadającą pnącą roślinę z delikatnie bruzdowanymi pędami, które przyczepiają się do podpory ogonkami liści. Liście są naprzeciwległe, sercowate do eliptycznych, intensywnie zielone i tworzą zwartą powierzchnię, która jesienią opada. Największą ozdobą odmiany są duże, aksamitnie ciemnoczerwone kwiaty o średnicy około 13–18 cm. Na zeszłorocznych pędach często występują półpełne, złożone z eliptycznych, lekko falowanych płatków, na tegorocznych przyrostach pojawiają się prostsze, ale równie intensywnie zabarwione kwiaty. Kwitnienie zazwyczaj rozpoczyna się w drugiej połowie maja i trwa do czerwca lub lipca, kwiaty wyrastają od stosunkowo niskiej części rośliny i pokrywają większość długości pędów. Intensywnie czerwony odcień prezentuje się efektownie na jasnym tle ścian, drewnianych pergoli lub wśród jasnozielonych iglaków. Odmiana sprawdzi się w mniejszych ogrodach, gdzie potrzebna jest kontrolowana wysokość, a także w pojemnikach na balkonach i tarasach, gdzie niezawodnie tworzy silny akcent kolorystyczny. Posadzony obok róż lub jasnych bylin potrafi podkreślić ich strukturę i dodać kompozycji głębi. Należy do 3 grupy powojników określającej ich cięcie.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów rozwijają się na świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego w okolicy podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, z wystarczającą ilością składników odżywczych i stałą, umiarkowaną wilgotnością. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. W cięższych glebach gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjka korzeniowa jest lekko zagłębiona poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i wspomaga tworzenie nowych pędów. Na jeden bieżący metr podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku gleba jest utrzymywana w równomiernej wilgotności, później powojnik toleruje krótkotrwałe susze, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Na wiosnę dodaje się kompost lub nawóz dla kwitnących bylin. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -25 °C, przed zimą młode sadzonki chronimy, nakładając skoszoną trawę lub gałęzie iglaków, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego wskazane jest przewiewne stanowisko, nieprzemoczona gleba i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Krystyna | Rewizja: 05.12.2025

Cięcie powojników:

Grupa 1 - składa się z grupy powojników kwitnących mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie tej grupy nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - należy do grupy powojów kwitnących na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach; następnie pojawiają się w mniejszym stopniu w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się tylko słabe i obumarłe pędy.

Grupa 3 - należy do grupy powojów wielkokwiatowych kwitnących latem. W ich przypadku konieczne jest coroczne silne cięcie. W przypadku młodych sadzonek pędy skraca się na około 0,2-0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyższe, na około 0,3-0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonujemy przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najodpowiedniejszy jest okres, gdy już zaczynają wybijać pąki.