Powojnik 'Janny' Powojnik 'Janny'

Opis szczegółowy produktu

Clematis 'Janny' - nowoczesna odmiana z kręgu wiosennych powojników, prawdopodobnie z domieszką grupy Atragene, dla której typowe są mniejsze dzwonkowate kwiaty i dobra odporność na zimno. W warunkach ogrodowych tworzy zrzucające liście pnącze o wysokości około 2–3 m i szerokości około 1–1,5 m. Pędy są delikatne, dobrze giętkie, przyczepiają się do podpory ogonkami liści i łatwo przerastają siatki, cienkie gałęzie krzewów lub lekkie treliaże. Liście są zazwyczaj pierzaste, średniozielone, przez cały okres wegetacji tworzą przewiewną zieloną chmurę. Największą ozdobą są półpełne, lekko zwisające, dzwonkowate kwiaty o średnicy około 7 cm. Zewnętrzne płatki są intensywniej różowe, wewnętrzna część kwiatu wypełniona jest mnóstwem jasnożółtawych do różowawych wąskich płatków, które nadają kwiatowi delikatny piwoniowy charakter. Kwitnienie następuje bardzo wcześnie, zazwyczaj pod koniec kwietnia i w maju, często jeszcze przed pełnym ulistnieniem otaczających drzew. W sprzyjającym roku może pojawić się mniejsza druga fala pojedynczych kwiatów latem, po czym roślina zdobi ogród delikatnie owłosionymi owocostanami. Kolorystycznie odmiana dobrze komponuje się z białymi lub jasnożółtymi bylinami, z ciemnozielonymi iglakami lub na tle naturalnych kamieni. Dzięki umiarkowanemu wzrostowi nadaje się również do mniejszych ogrodów i do starszych krzewów, które podkreśla, nie przerastając ich. Należy do 2. grupy powojników określającej ich cięcie.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów rozwijają się na świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego w okolicy podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, z wystarczającą ilością składników odżywczych i stałą, umiarkowaną wilgotnością. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. W cięższych glebach gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjka korzeniowa jest lekko zagłębiona poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i wspomaga tworzenie nowych pędów. Na jeden bieżący metr podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku gleba jest utrzymywana w równomiernej wilgotności, później powojnik toleruje krótkotrwałe susze, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Na wiosnę dodaje się kompost lub nawóz dla kwitnących bylin. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -25 °C, przed zimą młode sadzonki chronimy, nakładając skoszoną trawę lub gałęzie iglaków, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego wskazane jest przewiewne stanowisko, nieprzemoczona gleba i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Krystyna | Rewizja: 05.12.2025

Cięcie powojników:

Grupa 1 - składa się z grupy powojników kwitnących mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie tej grupy nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - należy do grupy powojów kwitnących na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach; następnie pojawiają się w mniejszym stopniu w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się tylko słabe i obumarłe pędy.

Grupa 3 - należy do grupy powojów wielkokwiatowych kwitnących latem. W ich przypadku konieczne jest coroczne silne cięcie. W przypadku młodych sadzonek pędy skraca się na około 0,2-0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyższe, na około 0,3-0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonujemy przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najodpowiedniejszy jest okres, gdy już zaczynają wybijać pąki.