Powojnik 'Jerzy Popiełuszko' Clematis 'Jerzy Popiełuszko'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Jerzy Popiełuszko' - elegancka odmiana o śnieżnobiałych kwiatach. To polski powojnik wielkokwiatowy, wyhodowany przez dr. inż. Szczepana Marczyńskiego dla upamiętnienia polskiego kapłana Jerzego Popiełuszki. W warunkach ogrodowych tworzy zwarte, zrzucające liście pnącze o wysokości ok. 1,5–2 m i szerokości ok. 1–1,5 m, zależnie od stanowiska i podpory. Pędy są cieńsze i giętkie, do podpory przytwierdzają się ogonkami liściowymi, dzięki czemu roślina łatwo porasta kratki, niższe pergole, tyczki oraz gałęzie krzewów i mniejszych drzew. Liście są zielone, gładkie, jajowate do eliptycznych, w okresie wegetacji tworzą zwartą zieloną ścianę. Największą ozdobą są duże, jedwabiście białe kwiaty o średnicy ok. 13–15 cm z kawowobrązowymi pylnikami na białych nitkach, które tworzą subtelny kontrast z czysto białymi płatkami. Część kwiatów może być półpełna, zwłaszcza na dobrze wydrewniałych pędach. Kwitnienie jest długie, zwykle od maja do lipca bardzo obfite, potem w mniejszym stopniu trwa aż do października. Biel kwiatów wyróżnia się na ciemnym tle drzew i krzewów, ceglanego muru lub wśród powojników o ciemnofioletowych i czerwonych kwiatach. Odmiana sprawdza się w małych i średnich ogrodach, w reprezentacyjnych ogródkach przed domem oraz w pojemnikach na tarasach, gdzie prezentuje się elegancko i nie wygląda na przerośniętą. Kwiaty przyciągają owady zapylające, jednak wszystkie części rośliny są trujące po spożyciu. Należy do 2. grupy cięcia powojników. 

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego lub półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów dobrze rosną na świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego wokół podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje ściółkę. Gleba powinna być głębsza, próchniczna, dobrze przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi ok. 6–7. Do cięższych gleb gliniastych warto dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się ok. 30–40 cm od podpory. Szyjkę korzeniową umieszcza się nieco poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i sprzyja wytwarzaniu nowych pędów. Na jeden metr bieżący podpory przeznacza się 1–2 rośliny, zależnie od pożądanej gęstości. W pierwszym roku glebę utrzymuje się równomiernie wilgotną, później powojnik znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższy okres bez wody ogranicza kwitnienie. Wiosną podaje się kompost lub nawóz do bylin kwitnących. Kwitnie na starszych i częściowo także na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin sięga ok. −25 °C, przed zimą młode sadzonki okrywa się warstwą skoszonej trawy lub stroiszem, aby nie przemarzły. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego zaleca się przewiewne stanowisko, glebę bez zastoin wody i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 05.12.2025

Cięcie powojników:

1. grupa - obejmuje powojniki kwitnące mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie w tej grupie nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - obejmuje powojniki kwitnące na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach, potem pojawiają się jeszcze w mniejszym stopniu w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, ok. 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed ruszeniem wegetacji usuwa się jedynie słabe i obumarłe pędy.

3. grupa - obejmuje powojniki wielkokwiatowe kwitnące latem. Wymagają one corocznego silnego cięcia. U młodych sadzonek pędy skraca się do ok. 0,2–0,4 m nad ziemią, starsze zostawia się wyżej, ok. 0,3–0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonuje się przy sprzyjającej pogodzie od listopada do początku marca – najlepszy jest okres, gdy pąki zaczynają już nabrzmiewać.