Powojnik 'Kacper' Clematis 'Kacper'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Kacper' - wyrazista wielkokwiatowa odmiana polskiego pochodzenia, wyhodowana z myślą o silnym wzroście i bardzo efektownych kwiatach. Dorasta do około 2,5–3 m wysokości i około 1 m szerokości. Pędy oplatają podpory cienkimi ogonkami liściowymi i tworzą gęstą, dobrze ulistnioną zasłonę. Kwiaty o średnicy 18–20 cm należą do większych wśród powojników wielkokwiatowych. Mają 6–8 szerokich płatków o intensywnie fioletowym do purpurowego tle i jaśniejszym pasku pośrodku, często w odcieniu różowym do czerwonofioletowego. To przejście barw nadaje kwiatom plastyczny wygląd, a w słońcu podkreśla delikatne żyłkowanie. Pręciki mają kremowe do jasnożółtych pylniki, które tworzą kontrastowy środek. Główna fala kwitnienia przypada na czerwiec i lipiec. Po krótszej przerwie kwiaty pojawiają się ponownie we wrześniu, a w zależności od pogody czasem aż do początku października. Odmiana sprawdza się jako dominujący element pionowy na pergolach, solidnych kratach i płotach z siatki, gdzie szybko zasłania mniej estetyczne konstrukcje. Bardzo dobrze prezentuje się także w nasadzeniach przy roślinach iglastych lub krzewach liściastych o jaśniejszym ulistnieniu, na których tle wyróżnia się ciemny odcień kwiatów. Pod względem cięcia należy do 2. grupy powojników.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów dobrze rosną w świetle, a korzenie lepiej czują się w półcieniu. Dlatego wokół podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głębsza, próchniczna, dobrze przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. W cięższych, gliniastych glebach warto dodać piasek i kompost, a w lekkich, piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjkę korzeniową umieszcza się nieco poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i sprzyja wyrastaniu nowych pędów. Na jeden metr bieżący podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od oczekiwanego zagęszczenia. W pierwszym roku glebę utrzymuje się w równomiernej wilgotności. Później powojnik znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższy okres bez wody ogranicza kwitnienie. Wiosną podaje się kompost lub nawóz do bylin kwitnących. Kwitnie zarówno na starszych, jak i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin sięga około −25 °C. Przed zimą młode sadzonki okrywa się warstwą skoszonej trawy lub stroiszem, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników. Dlatego zaleca się przewiewne stanowisko, glebę niepodmokłą i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 05.12.2025

Cięcie powojników:

1. grupa - obejmuje powojniki kwitnące mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. W tej grupie cięcie nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - obejmuje powojniki kwitnące na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach, a następnie, w mniejszym stopniu, pojawiają się jeszcze w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, na wysokości około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed ruszeniem wegetacji usuwa się jedynie słabe i obumarłe pędy.

3. grupa - obejmuje powojniki wielkokwiatowe kwitnące latem. Wymagają one corocznego silnego cięcia. U młodych sadzonek pędy skraca się na wysokość około 0,2–0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyżej, około 0,3–0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonuje się przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca. Najlepszy jest okres, gdy pąki zaczynają już nabrzmiewać.