Powojnik 'Kaiser' Clematis 'Kaiser'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Kaiser' - bardzo atrakcyjna odmiana, wywodzi się z japońskiej hodowli i należy do odmian wielkokwiatowych o pełnych kwiatach. Rośnie jako pnącze o wysokości około 1–1,5 m i szerokości do 0,8 m, z delikatnie rozgałęzionymi pędami, które owijają się wokół podpór ogonkami liściowymi. Liście są naprzeciwległe, jajowate do eliptycznych, intensywnie zielone. Kwiaty o średnicy około 8–12 cm składają się z kilku okółków działek okwiatu, na początku kwitnienia są pełniejsze, później półpełne. Barwa jest różowofioletowa, środek bywa intensywniejszy, końce płatków mogą być jaśniejsze, niemal kremowe, a pylniki są żółte. Główną falę kwitnienia przynosi w maju i czerwcu na zeszłorocznych oraz wcześnie wybijających pędach, a powtórne, nieco skromniejsze kwitnienie następuje zwykle w sierpniu i wrześniu. W ogrodzie sprawdza się jako wyrazisty akcent przy niższych pergolach, kratach, obeliskach lub balustradach, dobrze prezentuje się także w obszernym pojemniku na tarasie, gdzie uwydatnia się subtelne cieniowanie różowofioletowych kwiatów. Kwiaty odwiedzają owady zapylające, roślina należy jednak do trujących gatunków z rodziny jaskrowatych, dlatego ze świeżo uszkodzonymi częściami postępuje się ostrożnie. Należy do 1. grupy powojników, określającej sposób ich cięcia.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów dobrze rosną w świetle, korzenie lepiej czują się w półcieniu, dlatego wokół podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje ściółkę. Gleba powinna być głębsza, próchniczna, dobrze przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. Do cięższych, gliniastych gleb warto dodać piasek i kompost, w lekkich, piaszczystych glebach pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjkę korzeniową zagłębia się nieco poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i sprzyja wytwarzaniu nowych pędów. Na jeden metr bieżący podpory stosuje się 1–2 rośliny w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku glebę utrzymuje się równomiernie wilgotną, później powojnik znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Wiosną dodaje się kompost lub nawóz do bylin kwitnących. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin sięga około −25 °C, przed zimą młode sadzonki zabezpiecza się warstwą skoszonej trawy lub stroiszem, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego zaleca się przewiewne stanowisko, niezbyt mokrą glebę i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 05.12.2025

Cięcie powojników:

1. grupa - tworzą ją powojniki kwitnące mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie w tej grupie nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnięciu).

2. grupa - tworzą ją powojniki kwitnące na początku lata. Kwiaty powstają w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach, następnie pojawiają się jeszcze w mniejszej ilości w sierpniu i we wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, na wysokości około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed wybijaniem usuwa się jedynie słabe i obumarłe pędy.

3. grupa - tworzą ją wielkokwiatowe powojniki kwitnące latem. Wymagają one corocznego silnego cięcia. U młodych sadzonek pędy skraca się na wysokość około 0,2–0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyżej, około 0,3–0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonuje się przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najodpowiedniejszy jest czas, gdy pąki zaczynają już nabrzmiewać.