Powojnik 'Kiri Te Kanawa' Powojnik 'Kiri Te Kanawa'

Opis szczegółowy produktu

Clematis 'Kiri Te Kanawa' - należy do wielkokwiatowych odmian powojników pochodzących z nowozelandzkiej hodowli, gdzie powstał ze skrzyżowania wielkokwiatowych mieszańców w drugiej połowie XX wieku. Krzew pnący z opadającymi, trójlistkowymi liśćmi tworzy elastyczne, cieńsze pędy o długości 2–3 m, które przyczepiają się do podpory za pomocą wąsów. Kwiat jest pełny lub półpełny, o średnicy 10–15 cm, złożony z kilku rzędów działek kielicha. Zewnętrzne są szersze, w intensywnym kolorze niebiesko-fioletowym do atramentowo-niebieskiego, wewnętrzne mniejsze i luźno ułożone, dzięki czemu kwiat wygląda na bogaty. Pręciki z żółtymi pylnikami stanowią subtelny kontrast do ciemnego kwiatu. Główna fala kwitnienia przypada na maj i czerwiec na zeszłorocznych pędach, druga, słabsza fala pojawia się w lipcu do września na młodym drewnie. Dzięki średnio silnemu wzrostowi odmiana ta dobrze sprawdza się na pergolach, trejażach i przy mniejszych drzewkach, które może łatwo oplatać. W kompozycji ogrodowej sprawdza się w połączeniu z różami, hortensjami lub krzewami zimozielonymi, których ciemniejsze tło podkreśla nasycony ton kwiatów. Jeśli więc szukasz rośliny niewymagającej i odpornej, która od razu przyciągnie wzrok, powojnik jest właściwym wyborem. Należy do 2. grupy powojników określającej ich cięcie.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów rozwijają się na świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego w okolicy podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, z wystarczającą ilością składników odżywczych i stałą, umiarkowaną wilgotnością. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. W cięższych glebach gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjka korzeniowa jest lekko zagłębiona poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i wspomaga tworzenie nowych pędów. Na jeden bieżący metr podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku gleba jest utrzymywana w równomiernej wilgotności, później powojnik toleruje krótkotrwałe susze, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Na wiosnę dodaje się kompost lub nawóz dla kwitnących bylin. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -25 °C, przed zimą młode sadzonki chronimy, nakładając skoszoną trawę lub gałęzie iglaków, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego wskazane jest przewiewne stanowisko, nieprzemoczona gleba i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Krystyna | Rewizja: 05.12.2025

Cięcie powojników:

Grupa 1 - składa się z grupy powojników kwitnących mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie tej grupy nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - należy do grupy powojów kwitnących na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach; następnie pojawiają się w mniejszym stopniu w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się tylko słabe i obumarłe pędy.

Grupa 3 - należy do grupy powojów wielkokwiatowych kwitnących latem. W ich przypadku konieczne jest coroczne silne cięcie. W przypadku młodych sadzonek pędy skraca się na około 0,2-0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyższe, na około 0,3-0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonujemy przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najodpowiedniejszy jest okres, gdy już zaczynają wybijać pąki.