Powojnik 'Kohana' Powojnik 'Kohana'

Opis szczegółowy produktu

Clematis 'Kohana' - odmiana wielkokwiatowa pochodząca z japońskiej hodowli, przeznaczona do mniejszych ogrodów i uprawy w pojemnikach. Roślina tworzy słabiej rosnące, zrzucające liście pnącza, których pędy zazwyczaj osiągają 1–1,5 m, wyjątkowo około 2 m, jeśli mają wystarczającą ilość wilgoci i składników odżywczych. Liście są pojedyncze do złożonych, jajowate, soczysto zielone i delikatnie błyszczące, co tworzy spokojne tło dla efektownych kwiatów. Pojawiają się w maju i czerwcu, kwitnąc na zeszłorocznych pędach pełnymi lub mocno półpełnymi kwiatami o średnicy 8–12 cm. Zewnętrzne działki kielicha są szersze, kremowobiałe z jasnozielonym odcieniem, wewnętrzne są węższe i tworzą w środku kwiatu gęsty wieniec przypominający mniejszą chryzantemę. Pręciki z kremowo-żółtymi pylnikami nadają kwiatowi cieplejszy odcień. Podczas drugiej fali kwitnienia, od sierpnia do września, kwiaty często przechodzą w formę pojedynczą lub półpełną, dzięki czemu roślina wygląda zmiennie w ciągu sezonu. Dzięki mniejszemu wzrostowi odmiana ta dobrze sprawdza się przy niskich trejażach, na małych pergolach, w dużych donicach na tarasach czy balkonach, a także wśród róż, gdzie delikatny odcień kwiatów nie jest przytłaczający, a raczej uzupełniający. Należy do 2. grupy powojów, określającej ich cięcie.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów rozwijają się na świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego w okolicy podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, z wystarczającą ilością składników odżywczych i stałą, umiarkowaną wilgotnością. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. W cięższych glebach gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjka korzeniowa jest lekko zagłębiona poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i wspomaga tworzenie nowych pędów. Na jeden bieżący metr podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku gleba jest utrzymywana w równomiernej wilgotności, później powojnik toleruje krótkotrwałe susze, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Na wiosnę dodaje się kompost lub nawóz dla kwitnących bylin. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -25 °C, przed zimą młode sadzonki chronimy, nakładając skoszoną trawę lub gałęzie iglaków, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego wskazane jest przewiewne stanowisko, nieprzemoczona gleba i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Krystyna | Rewizja: 05.12.2025

Cięcie powojników:

Grupa 1 - składa się z grupy powojników kwitnących mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie tej grupy nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - należy do grupy powojów kwitnących na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach; następnie pojawiają się w mniejszym stopniu w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się tylko słabe i obumarłe pędy.

Grupa 3 - należy do grupy powojów wielkokwiatowych kwitnących latem. W ich przypadku konieczne jest coroczne silne cięcie. W przypadku młodych sadzonek pędy skraca się na około 0,2-0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyższe, na około 0,3-0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonujemy przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najodpowiedniejszy jest okres, gdy już zaczynają wybijać pąki.