Powojnik 'Krakowiak' Clematis 'Krakowiak'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Krakowiak' - atrakcyjny, wielkokwiatowy, pnący powojnik z polskiej hodowli Stefana Franczaka. Ceniony jest za duże, intensywnie różowe kwiaty z wyraźnym, ciemniejszym paskiem pośrodku, bardzo długi okres kwitnienia, bujny wzrost i wysoką odporność. Dzięki wyrazistej barwie stanowi rzucającą się w oczy dominantę na pergolach, trejażach i ogrodzeniach. Rośnie średnio silnie do silnie i ogonkami liściowymi mocno czepia się podpór. Dorasta zwykle do 2,5–4 m wysokości i około 1–2 m szerokości. Tworzy gęsto ulistnione pędy, które latem są dosłownie obsypane kwiatami. Liście są średniozielone, trójlistkowe lub pojedyncze, jajowate i świeże. Gęste ulistnienie tworzy atrakcyjne tło dla intensywnie wybarwionych kwiatów. Kwitnie bardzo obficie od czerwca do września, często aż do początku października. Kwiaty są duże, pojedyncze, o średnicy około 10–12 cm, złożone z sześciu lekko falowanych działek okwiatu. Mają barwę jasnoróżową do malinoworóżowej z wyraźnym ciemnoróżowym do purpurowego paskiem pośrodku. Brzegi działek są delikatnie falowane, a środek kwiatu zdobią kremowożółte pylniki, tworzące elegancki kontrast. Po przekwitnieniu powstają ozdobne, srebrzyste owocostany z niełupek, które zdobią roślinę aż do jesieni. Sprawdza się na pergolach, trejażach, ogrodzeniach, łukach i obeliskach, doskonale komponuje się z różami pnącymi, jasnymi powojnikami lub krzewami ozdobnymi.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów najlepiej rosną w świetle, a korzenie w półcieniu, dlatego wokół podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. Do cięższych gleb gliniastych warto dodać piasek i kompost, na lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się około 30–40 cm od podpory. Szyjkę korzeniową umieszcza się nieco poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i pobudza wytwarzanie nowych pędów. Na jeden metr bieżący podpory przypada 1–2 rośliny, zależnie od pożądanej gęstości. W pierwszym roku glebę utrzymuje się równomiernie wilgotną, później powojnik znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższy okres bez wody ogranicza kwitnienie. Wiosną podaje się kompost lub nawóz do bylin kwitnących. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin sięga około −25 °C, przed zimą młode sadzonki okrywa się warstwą skoszonej trawy lub stroiszem, aby nie przemarzły. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego zaleca się przewiewne stanowisko, glebę bez nadmiaru wody i umiarkowane nawożenie azotem.

Cięcie powojników:

1. grupa - obejmuje powojniki kwitnące mniej więcej od maja na krótkich przyrostach wyrastających ze starego drewna. Cięcie w tej grupie nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - obejmuje powojniki kwitnące na początku lata. Kwiaty pojawiają się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach, a następnie w mniejszej liczbie jeszcze w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, na wysokości około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed ruszeniem wegetacji usuwa się jedynie słabe i obumarłe pędy.

3. grupa - obejmuje wielkokwiatowe powojniki kwitnące latem. Wymagają one corocznego silnego cięcia. U młodych sadzonek pędy skraca się na wysokość około 0,2–0,4 m nad ziemią, starsze rośliny pozostawia się wyżej, około 0,3–0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonuje się przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca – najlepiej wtedy, gdy pąki zaczynają już nabrzmiewać.

Powojnik 'Krakowiak' należy do 3. grupy

Autor: Kamila | Rewizja: 8. 7. 2026