Powojnik 'Lasurstern' Clematis 'Lasurstern'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Lasurstern' - wielkokwiatowa odmiana powojnika ogrodowego, odpowiednia do ogrodów w naszych warunkach klimatycznych. Pędy dorastają do około 2–3 m wysokości, a szerokość rośliny, zależnie od podpory, wynosi około 0,8–1 m. Liście są nieparzystopierzaste, świeżo zielone i tworzą delikatną zasłonę na ogrodzeniach i pergolach. Kwiaty o średnicy 14–18 cm mają 6–8 lekko zachodzących na siebie działek okwiatu w niebieskofioletowym odcieniu z nieco jaśniejszym brzegiem oraz kremowożółte pylniki w środku. Główne kwitnienie przypada na maj i czerwiec na zeszłorocznych pędach, a druga fala kwiatów pojawia się od sierpnia do września na pędach tegorocznych. Odmianę wykorzystuje się na pergolach, kratownicach i ogrodzeniach z siatki, a także w połączeniu z różami lub mniejszymi roślinami iglastymi, na których ciemniejszym tle barwa kwiatów wyraźnie się odcina. Nie jest wymagająca w uprawie i dzięki temu stała się pierwszym wyborem wśród pnących roślin kwitnących. To doskonała propozycja dla osób poszukujących niewymagającej i odpornej rośliny, która przyciąga wzrok od pierwszego spojrzenia i ożywia ogród kolorem. Należy do 2. grupy powojników, określającej sposób ich cięcia.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego lub półcienistego, z chłodniejszą, ocienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów najlepiej rosną w świetle, a korzenie w półcieniu, dlatego wokół podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. Do cięższych gleb gliniastych warto dodać piasek i kompost, a w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjkę korzeniową umieszcza się nieco poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność rośliny i sprzyja wytwarzaniu nowych pędów. Na jeden metr bieżący podpory sadzi się 1–2 rośliny, zależnie od oczekiwanej gęstości. W pierwszym roku glebę utrzymuje się równomiernie wilgotną, później powojnik znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższy okres bez wody ogranicza kwitnienie. Wiosną stosuje się kompost lub nawóz do bylin kwitnących. Kwitnie na starszych, a częściowo także na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin sięga około −25 °C, przed zimą młode sadzonki zabezpiecza się warstwą skoszonej trawy lub stroiszem, aby nie przemarzły. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego zaleca się przewiewne stanowisko, niezbyt mokrą glebę i oszczędne nawożenie azotem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 05.12.2025

Cięcie powojników:

1. grupa - obejmuje powojniki kwitnące mniej więcej od maja na krótkich przyrostach wyrastających ze starego drewna. Cięcie w tej grupie nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnięciu).

2. grupa - obejmuje powojniki kwitnące na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach, a następnie, w mniejszej liczbie, pojawiają się jeszcze w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być łagodne, na wysokości około 1,5 m nad ziemią, wykonywane przy sprzyjającej pogodzie od listopada do marca. Przed ruszeniem wegetacji usuwa się jedynie słabe i obumarłe pędy.

3. grupa - obejmuje wielkokwiatowe powojniki kwitnące latem. Wymagają one corocznego silnego cięcia. U młodych sadzonek pędy skraca się do około 0,2–0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyższe, około 0,3–0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonuje się przy sprzyjającej pogodzie od listopada do początku marca, a najlepszy jest okres, gdy pąki zaczynają już nabrzmiewać.