Powojnik 'Little Mermaid' Powojnik 'Mała Syrenka'

Opis szczegółowy produktu

Clematis 'Little Mermaid' - delikatna odmiana wielkokwiatowa pochodząca z japońskiej hodowli, gdzie powstała jako clematis ozdobny o pastelowo zabarwionych kwiatach. W naszych warunkach zachowuje się jako średnio silnie rosnąca roślina pnąca, osiągająca około 2–2,5 m wysokości, szerokość okazu zazwyczaj dochodzi do 0,8–1 m. Pędy są stosunkowo cienkie, ale mocne, dobrze owijają się wokół drutów, tyczek czy siatki. Liście są średniozielone, jajowate do lancetowatych, przez cały sezon zachowują świeży wygląd i stanowią odpowiedni kontrast dla delikatnie ubarwionych kwiatów. Kwiaty o średnicy 8–12 cm są wiosną często półpełne, później przeważają pojedyncze. Płatki są szersze, lekko zachodzące na siebie, w łososiowo-różowym odcieniu z jaśniejszą obwódką, czasem z delikatnym odcieniem morelowym. Środek zdobią kremowo-żółte pręciki. Główne kwitnienie przypada na maj i czerwiec na zeszłorocznych pędach, drugie, mniej obfite, następuje w sierpniu i wrześniu na nowych pędach. Delikatne pastelowe kolory dobrze komponują się z różami, lawendą, bylinami w odcieniach bieli i błękitu oraz z ciemniejszymi krzewami, które wzmacniają kontrast. Należy do 3. grupy powojników, określającej ich cięcie.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów rozwijają się na świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego w okolicy podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, z wystarczającą ilością składników odżywczych i stałą, umiarkowaną wilgotnością. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. W cięższych glebach gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjka korzeniowa jest lekko zagłębiona poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i wspomaga tworzenie nowych pędów. Na jeden bieżący metr podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku gleba jest utrzymywana w równomiernej wilgotności, później powojnik toleruje krótkotrwałe susze, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Na wiosnę dodaje się kompost lub nawóz dla kwitnących bylin. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -25 °C, przed zimą młode sadzonki chronimy, nakładając skoszoną trawę lub gałęzie iglaków, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego wskazane jest przewiewne stanowisko, nieprzemoczona gleba i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Krystyna | Rewizja: 05.12.2025

Cięcie powojników:

Grupa 1 - składa się z grupy powojników kwitnących mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie tej grupy nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - należy do grupy powojów kwitnących na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach; następnie pojawiają się w mniejszym stopniu w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się tylko słabe i obumarłe pędy.

Grupa 3 - należy do grupy powojów wielkokwiatowych kwitnących latem. W ich przypadku konieczne jest coroczne silne cięcie. W przypadku młodych sadzonek pędy skraca się na około 0,2-0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyższe, na około 0,3-0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonujemy przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najodpowiedniejszy jest okres, gdy już zaczynają wybijać pąki.