Powojnik 'Little Mermaid' Clematis 'Little Mermaid'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Little Mermaid' - delikatna, wielkokwiatowa odmiana pochodząca z hodowli japońskiej, gdzie powstała jako ozdobny powojnik o pastelowo zabarwionych kwiatach. W naszych warunkach klimatycznych zachowuje się jak średnio silnie rosnące pnącze drzewiaste, które dorasta do ok. 2–2,5 m, a jego szerokość wynosi zwykle 0,8–1 m. Pędy są dość cienkie, ale mocne i dobrze owijają się wokół drutów, tyczek lub siatki. Liście są średnio zielone, jajowate do lancetowatych, przez cały sezon zachowują świeży wygląd i stanowią dobre tło dla delikatnie zabarwionych kwiatów. Kwiaty o średnicy 8–12 cm są wiosną często półpełne, później przeważają pojedyncze. Płatki są szersze, lekko na siebie zachodzące, w łososiowo-różowym odcieniu z jaśniejszym obrzeżeniem, czasem z subtelnym morelowym nalotem. Środek zdobią kremowożółte pylniki. Główne kwitnienie przypada na maj i czerwiec na pędach zeszłorocznych, drugie, mniej obfite, następuje w sierpniu i wrześniu na nowych pędach. Delikatne pastelowe barwy dobrze komponują się z różami, lawendą, bylinami w odcieniach bieli i błękitu, a także z ciemniejszymi krzewami, które wzmacniają kontrast. Należy do 2. grupy powojników, od której zależy sposób cięcia. 

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów dobrze rosną w świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego wokół podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi ok. 6–7. Do cięższych, gliniastych gleb warto dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości ok. 30–40 cm od podpory. Szyjkę korzeniową umieszcza się nieco poniżej poziomu otaczającego gruntu, co zwiększa odporność i sprzyja wytwarzaniu nowych pędów. Na jeden metr bieżący podpory sadzi się 1–2 rośliny, zależnie od pożądanej gęstości. W pierwszym roku utrzymuje się glebę równomiernie wilgotną, później powojnik znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższy okres bez wody ogranicza kwitnienie. Wiosną stosuje się kompost lub nawóz do bylin kwitnących. Kwitnie na starszych, a częściowo także na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi ok. −25 °C, przed zimą młode sadzonki chroni się warstwą skoszonej trawy lub stroiszem, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego wskazane jest przewiewne stanowisko, nieprzemoczona gleba i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 05.12.2025

Cięcie powojników:

1. grupa - obejmuje powojniki kwitnące mniej więcej od maja na krótkich przyrostach wyrastających ze starego drewna. Cięcie w tej grupie nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnięciu).

2. grupa - obejmuje powojniki kwitnące na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na pędach zeszłorocznych, a następnie, w mniejszym stopniu, także w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, na wysokości ok. 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się jedynie słabe i obumarłe pędy.

3. grupa - obejmuje powojniki wielkokwiatowe kwitnące latem. Wymagają one corocznego silnego cięcia. U młodych sadzonek pędy skraca się na wysokość ok. 0,2–0,4 m nad ziemią, starsze rośliny pozostawia się wyżej, ok. 0,3–0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonuje się przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca – najlepszy jest czas, gdy zaczynają nabrzmiewać pąki.