Powojnik 'Matka Siedliska' Powojnik 'Matka Osiedla'

Opis szczegółowy produktu

Clematis 'Matka Siedliska' - należy do wcześnie kwitnących, wielkokwiatowych powojników wyhodowanych w Polsce, autorem jest znany hodowca Stefan Franczak. Rośliny tworzą cienkie, ale mocne pnące łodygi, które przyczepiają się do podpory za pomocą ogonków liściowych i zazwyczaj osiągają wysokość 2–3 m przy szerokości około 1 m. Liście są intensywnie zielone, jajowate do szeroko lancetowatych, wiosną wyglądają świeżo. Kwiaty pojawiają się od maja, najpierw na zeszłorocznych pędach, następnie również na nowym drewnie, a kwitnienie może powtarzać się aż do sierpnia. Kwiat ma średnicę około 12–15 cm, płatki są kremowobiałe, czasem z lekkim różowawym odcieniem i jasnozielonym środkowym pasem, który nadaje kwiatowi delikatnie cieniowany wygląd. Pylniki są żółtawe do jasno-kremowych i tworzą kontrastowy środek. Odmiana sprawdzi się na pergolach, płotach, konstrukcjach drucianych lub mniejszych drzewkach, gdzie potrafi złagodzić ich sylwetkę i wnieść światło do nasadzeń. Nadaje się również do mniejszych ogrodów i podwórek miejskich, gdzie nie ma miejsca na zbyt bujne pnącza. Przy przemyślanej kompozycji dobrze komponuje się z różami, różami pnącymi, niższymi krzewami lub bylinami, które okrywają podstawę rośliny i chronią system korzeniowy przed przegrzaniem. Powojniki nadają się do uprawy na różnych rodzajach podpór, np. przy altanach, kratach, tyczkach, pergolach czy innych podporach. Nie powinno zabraknąć powojnika w żadnym ogrodzie, ponieważ nie jest wymagający w uprawie i jest bardzo odporny. Należy do 2. grupy powojników określającej ich cięcie.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów rozwijają się na świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego w okolicy podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, z wystarczającą ilością składników odżywczych i stałą, umiarkowaną wilgotnością. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. W cięższych glebach gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjka korzeniowa jest lekko zagłębiona poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i wspomaga tworzenie nowych pędów. Na jeden bieżący metr podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku gleba jest utrzymywana w równomiernej wilgotności, później powojnik toleruje krótkotrwałe susze, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Na wiosnę dodaje się kompost lub nawóz dla kwitnących bylin. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -25 °C, przed zimą młode sadzonki chronimy, nakładając skoszoną trawę lub gałęzie iglaków, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego wskazane jest przewiewne stanowisko, nieprzemoczona gleba i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Krystyna | Rewizja: 08.12.2025

Cięcie powojników:

Grupa 1 - składa się z grupy powojników kwitnących mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie tej grupy nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - należy do grupy powojów kwitnących na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach; następnie pojawiają się w mniejszym stopniu w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się tylko słabe i obumarłe pędy.

Grupa 3 - należy do grupy powojów wielkokwiatowych kwitnących latem. W ich przypadku konieczne jest coroczne silne cięcie. W przypadku młodych sadzonek pędy skraca się na około 0,2-0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyższe, na około 0,3-0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonujemy przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najodpowiedniejszy jest okres, gdy już zaczynają wybijać pąki.