Powojnik 'Midori' Clematis 'Midori'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Midori' - wyrazista japońska odmiana z grupy powojników wielkokwiatowych, ceniona przede wszystkim za nietypową barwę i pełność kwiatów. Wzrost jest zwarty do średnio silnego, pędy osiągają ok. 1–1,5 m i łatwo owijają się wokół delikatnych podpór, drutów czy mniejszych obelisków w pojemnikach. Liście są zielone, często trójlistkowe, tworzą zwarte, raczej niewielkie ulistnienie, które nie sprawia ciężkiego wrażenia nawet na ograniczonej przestrzeni. Kwiaty pojawiają się głównie na zeszłorocznych pędach w maju i czerwcu, czasem następuje słabsze kwitnienie późnym latem. Pełne kwiaty mają średnicę około 10–12 cm, poszczególne płatki są szerokie, zachodzą na siebie i nadają kwiatom niemal kulisty wygląd. Zabarwienie jest zielonkawe z jaśniejszym, niemal białym obrzeżeniem i w trakcie kwitnienia może się zmieniać w zależności od temperatury i natężenia światła. W kolejnych falach kwitnienia kwiaty bywają prostsze, półpełne, ale nadal dekoracyjne. Odmiana sprawdza się na mniejszych pergolach, niskich kratach lub w pojemnikach na tarasach, gdzie jej nietypowa barwa pięknie wyróżnia się w połączeniu z białymi lub niebieskimi bylinami. Powojnik jest rośliną bardzo odporną i niewymagającą, dlatego należy do najczęściej wybieranych pnączy do polskich ogrodów. Nie powinno go zabraknąć w żadnym ogrodzie. Należy do 2. grupy powojników, określającej sposób ich cięcia. 

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów dobrze rosną w świetle, korzenie lepiej czują się w półcieniu, dlatego wokół podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje ściółkę. Gleba powinna być głębsza, próchniczna, dobrze przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. Do cięższych gleb gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjkę korzeniową umieszcza się nieco poniżej poziomu otaczającego gruntu, co zwiększa odporność i sprzyja wytwarzaniu nowych pędów. Na jeden metr bieżący podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku glebę utrzymuje się równomiernie wilgotną, później powojnik znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższy okres bez wody ogranicza kwitnienie. Wiosną dodaje się kompost lub nawóz do bylin kwitnących. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin sięga około −25 °C, przed zimą młode sadzonki zabezpiecza się warstwą skoszonej trawy lub stroiszem, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego zaleca się przewiewne stanowisko, glebę bez nadmiaru wody i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 08.12.2025

Cięcie powojników:

1. grupa - obejmuje powojniki kwitnące mniej więcej od maja na krótkich przyrostach wyrastających ze starego drewna. Cięcie w tej grupie nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnięciu).

2. grupa - obejmuje powojniki kwitnące na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach, a następnie pojawiają się jeszcze w mniejszej ilości w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, na wysokości ok. 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed ruszeniem wegetacji usuwa się jedynie słabe i obumarłe pędy.

3. grupa - obejmuje powojniki wielkokwiatowe kwitnące latem. Wymagają one corocznego silnego cięcia. U młodych sadzonek pędy skraca się na wysokość ok. 0,2–0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyżej, ok. 0,3–0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonuje się przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najodpowiedniejszy jest czas, gdy pąki zaczynają już nabrzmiewać.