Powojnik 'Midori' Powojnik 'Midori'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Midori' - wyrazista japońska odmiana z kręgu powojników wielkokwiatowych, ceniona szczególnie za niezwykły kolor i pełnię kwiatu. Wzrost jest zwarty do średnio silnego, pędy osiągają około 1–1,5 m i łatwo owijają się wokół delikatnych podpór, drutów lub mniejszych obelisków w donicach. Liście są zielone, często trójdzielne, tworzą zwarty, raczej niewielki pokrój, który nie sprawia wrażenia ciężkiego nawet w ograniczonej przestrzeni. Kwiaty pojawiają się przede wszystkim na zeszłorocznych pędach w maju i czerwcu, czasami następuje słabsze kwitnienie późnym latem. Pełne kwiaty mają średnicę około 10–12 cm, pojedyncze płatki są szerokie, zachodzą na siebie i tworzą niemal kulisty wygląd. Ubarwienie jest zielonkawe z jaśniejszym, niemal białym brzegiem, a w trakcie kwitnienia może się zmieniać w zależności od temperatury i intensywności światła. Podczas kolejnych fal kwitnienia kwiaty są zazwyczaj prostsze, półpełne, ale nadal dekoracyjne. Odmiana sprawdzi się na mniejszych pergolach, niskich trejażach lub w donicach na tarasach, gdzie jej nietypowy kolor wyróżnia się w połączeniu z białymi lub niebieskimi bylinami. Powojnik jest rośliną bardzo odporną i niewymagającą, dzięki czemu zalicza się do najczęstszych wyborów roślin pnących do czeskich ogrodów. Nie powinno go zabraknąć w żadnym ogrodzie. Należy do 2. grupy powojników określającej ich cięcie.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów rozwijają się na świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego w okolicy podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, z wystarczającą ilością składników odżywczych i stałą, umiarkowaną wilgotnością. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. W cięższych glebach gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjka korzeniowa jest lekko zagłębiona poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i wspomaga tworzenie nowych pędów. Na jeden bieżący metr podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku gleba jest utrzymywana w równomiernej wilgotności, później powojnik toleruje krótkotrwałe susze, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Na wiosnę dodaje się kompost lub nawóz dla kwitnących bylin. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -25 °C, przed zimą młode sadzonki chronimy, nakładając skoszoną trawę lub gałęzie iglaków, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego wskazane jest przewiewne stanowisko, nieprzemoczona gleba i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Krystyna | Rewizja: 08.12.2025

Cięcie powojników:

Grupa 1 - składa się z grupy powojników kwitnących mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie tej grupy nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - należy do grupy powojów kwitnących na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach; następnie pojawiają się w mniejszym stopniu w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się tylko słabe i obumarłe pędy.

Grupa 3 - należy do grupy powojów wielkokwiatowych kwitnących latem. W ich przypadku konieczne jest coroczne silne cięcie. W przypadku młodych sadzonek pędy skraca się na około 0,2-0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyższe, na około 0,3-0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonujemy przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najodpowiedniejszy jest okres, gdy już zaczynają wybijać pąki.