Powojnik 'Mrs Cholmondeley' Clematis 'Mrs Cholmondeley'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Mrs Cholmondeley' - bardzo urokliwa i bujnie rosnąca odmiana powojnika, ceniona za delikatnie fioletowe kwiaty i niezawodne kwitnienie na pergolach i kratach. Należy do pnączy, które czepiają się ogonkami liściowymi i osiągają około 2,5–3 m wysokości przy szerokości około 1 m, zależnie od podpory i stanowiska. Liście są zielone, jajowate do eliptycznych, tworzą zwarte ulistnienie, które działa dekoracyjnie także poza okresem kwitnienia. Kwiaty są pojedyncze, talerzykowate, zwykle z sześcioma płatkami, o szerokości ok. 12–15 cm. Mają fioletową barwę z lekkim niebieskawym odcieniem, a pośrodku kontrastowe, kremowożółte pylniki. Główna fala kwitnienia przypada na maj i czerwiec na zeszłorocznych pędach, druga, słabsza fala pojawia się często od sierpnia do września na częściowo zdrewniałych tegorocznych pędach. Roślina sprawdza się jako element pionowy na pergolach, łukach, ogrodzeniach czy starszych krzewach, gdzie łagodzi linie drzew i krzewów oraz uzupełnia róże lub krzewy ozdobne. W większym pojemniku na tarasie lub balkonie tworzy delikatną, a zarazem wyrazistą kwitnącą dominantę. W naszych warunkach klimatycznych jest w pełni mrozoodporna i przy odpowiedniej pielęgnacji należy do długowiecznych pnączy. Należy do 2. grupy powojników, określającej sposób ich cięcia.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów dobrze rosną w świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego wokół podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje ściółkę. Gleba powinna być głębsza, próchniczna, dobrze przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. Do cięższych gleb gliniastych warto dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjkę korzeniową zagłębia się nieco poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i sprzyja wytwarzaniu nowych pędów. Na jeden metr bieżący podpory stosuje się 1–2 rośliny, zależnie od pożądanego zagęszczenia. W pierwszym roku glebę utrzymuje się równomiernie wilgotną, później powojnik znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższy okres bez wody ogranicza kwitnienie. Wiosną dodaje się kompost lub nawóz do bylin kwitnących. Kwitnie na starszych, a częściowo także na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin sięga około −25 °C, przed zimą młode sadzonki zabezpiecza się warstwą skoszonej trawy lub stroiszem, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego zaleca się przewiewne stanowisko, niezbyt mokrą glebę i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 08.12.2025

Cięcie powojników:

1. grupa - obejmuje powojniki kwitnące mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie w tej grupie nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnięciu).

2. grupa - obejmuje powojniki kwitnące na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach, a następnie w mniejszym stopniu pojawiają się jeszcze w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, ok. 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed ruszeniem wegetacji usuwa się jedynie słabe i obumarłe pędy.

3. grupa - obejmuje wielkokwiatowe powojniki kwitnące latem. Wymagają one corocznego silnego cięcia. U młodych sadzonek pędy skraca się na wysokość ok. 0,2–0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyżej, ok. 0,3–0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonuje się przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca – najodpowiedniejszy jest czas, gdy zaczynają już nabrzmiewać pąki.