Powojnik 'Multi Blue' Clematis 'Multi Blue'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Multi Blue' - wielkokwiatowa odmiana o pełnych lub gęsto półpełnych kwiatach w odcieniu niebiesko-fioletowym. Kwiaty nadają roślinie bogaty, niemal chryzantemowy wygląd. Rośliny rosną jako średnio silne pnącza do wysokości około 2–3 m, a szerokość ulistnienia wynosi zwykle około 0,8–1 m. Liście są naprzeciwległe, złożone z dwóch lub trzech jajowatych listków, w intensywnie zielonym kolorze. Wiosenne kwiaty powstają na zeszłorocznych pędach. Mają średnicę ok. 10–12 cm i składają się z kilku rzędów niebiesko-fioletowych działek okwiatu z ciemniejszym środkiem. Wewnętrzne działki są krótsze i tworzą zwarty, plastycznie wyglądający środek. Latem i na początku jesieni roślina kwitnie ponownie, tym razem na tegorocznych przyrostach. Kwiaty są wtedy często półpełne lub pojedyncze, ale równie wyraziste w barwie. 'Multi Blue' dobrze sprawdza się na mniejszych pergolach, obeliskach na rabatach, przy furtkach wejściowych oraz w połączeniu z niższymi krzewami i różami. Dzięki ograniczonej wysokości i zwartemu pokrojowi nadaje się także do dużych pojemników na tarasach. Roślina jest lekko trująca, a spożycie jej części może wywołać dolegliwości trawienne. To bardzo efektowny element, który wnosi kolor i romantyczny charakter do każdego ogrodu. Należy do 2. grupy powojników, określającej sposób ich cięcia. 

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego lub półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów dobrze rosną w świetle, a korzenie lepiej czują się w półcieniu, dlatego wokół podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. Do cięższych gleb gliniastych warto dodać piasek i kompost, a w glebach lekkich, piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjkę korzeniową umieszcza się nieco poniżej poziomu otaczającego gruntu, co zwiększa odporność rośliny i sprzyja wytwarzaniu nowych pędów. Na jeden metr bieżący podpory przypadają 1–2 rośliny, w zależności od oczekiwanego zagęszczenia. W pierwszym roku glebę utrzymuje się równomiernie wilgotną, później powojnik znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższy okres bez wody ogranicza kwitnienie. Wiosną stosuje się kompost lub nawóz do bylin kwitnących. Kwitnie na starszych, a częściowo także na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin sięga około −25 °C. Przed zimą młode sadzonki zabezpiecza się warstwą skoszonej trawy lub stroiszem, aby nie przemarzły. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego zaleca się przewiewne stanowisko, glebę bez zastoin wody i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 08.12.2025

Cięcie powojników:

1. grupa - obejmuje powojniki kwitnące mniej więcej od maja na krótkich przyrostach wyrastających ze starego drewna. Cięcie w tej grupie nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnięciu).

2. grupa - obejmuje powojniki kwitnące na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach, a następnie pojawiają się jeszcze w mniejszej liczbie w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, na wysokości ok. 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed ruszeniem wegetacji usuwa się jedynie słabe i obumarłe pędy.

3. grupa - obejmuje wielkokwiatowe powojniki kwitnące latem. Wymagają one corocznego silnego cięcia. U młodych sadzonek pędy skraca się na wysokość ok. 0,2–0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyżej, ok. 0,3–0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonuje się przy sprzyjającej pogodzie od listopada do początku marca – najlepszy jest okres, gdy zaczynają już nabrzmiewać pąki.