Powojnik 'Niobe' Powojnik 'Niobe'

Opis szczegółowy produktu

Clematis 'Niobe' - należy do powojników wielkokwiatowych o intensywnie ciemno zabarwionych kwiatach, które wprowadzają do nasadzeń poczucie głębi i elegancji. Został wyhodowany w Polsce w drugiej połowie XX wieku i rozprzestrzenił się w europejskich i północnoamerykańskich ogrodach. Wzrost jest średnio silny, pędy pną się po podporach na wysokość około 2–3 m, tworząc w zależności od warunków zarośla o szerokości około 1 m. Łodygi są cienkie, płożące, niosą pierzaste, ciemnozielone liście, które w sezonie stanowią spokojne tło dla kwiatów. Osiągają średnicę 12–15 cm i z bliska wyglądają niemal aksamitnie. Płatki są szerokie, lekko zachodzą na siebie i mają głęboki, winnoczerwony odcień, który w cieniu wygląda niemal na czarny, podczas gdy na słońcu delikatnie się rozjaśnia. W środku kwiatu znajdują się złociste pręciki, które tworzą wyraźny kontrast. Kwitnienie zazwyczaj rozpoczyna się w czerwcu, czasem już pod koniec maja, trwa do września i często odbywa się w dwóch do trzech wyraźniejszych falach. Zastosowanie odmiany jest szerokie, nadaje się do pnącia po pergolach, drewnianych i metalowych kratach, mniejszych drzewach i dużych krzewach, gdzie może przeplatać się między gałęziami. Dzięki ciemnemu odcieniowi kwiatów dobrze komponuje się z różami w jasnoróżowych, kremowych lub morelowych odcieniach, a także z białymi odmianami powojników, które podkreślą jego barwę. Należy do 2. grupy powojników określającej ich cięcie.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów rozwijają się na świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego w okolicy podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, z wystarczającą ilością składników odżywczych i stałą, umiarkowaną wilgotnością. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. W cięższych glebach gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjka korzeniowa jest lekko zagłębiona poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i wspomaga tworzenie nowych pędów. Na jeden bieżący metr podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku gleba jest utrzymywana w równomiernej wilgotności, później powojnik toleruje krótkotrwałe susze, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Na wiosnę dodaje się kompost lub nawóz dla kwitnących bylin. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -25 °C, przed zimą młode sadzonki chronimy, nakładając skoszoną trawę lub gałęzie iglaków, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego wskazane jest przewiewne stanowisko, nieprzemoczona gleba i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Krystyna | Rewizja: 08.12.2025

Cięcie powojników:

Grupa 1 - składa się z grupy powojników kwitnących mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie tej grupy nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - należy do grupy powojów kwitnących na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach; następnie pojawiają się w mniejszym stopniu w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się tylko słabe i obumarłe pędy.

Grupa 3 - należy do grupy powojów wielkokwiatowych kwitnących latem. W ich przypadku konieczne jest coroczne silne cięcie. W przypadku młodych sadzonek pędy skraca się na około 0,2-0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyższe, na około 0,3-0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonujemy przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najodpowiedniejszy jest okres, gdy już zaczynają wybijać pąki.