Powojnik 'Nubia' Powojnik 'Nubia'

Opis szczegółowy produktu

Clematis 'Nubia' – nowoczesna wielkokwiatowa odmiana, wyhodowana przez uznanego brytyjskiego hodowcę Raymonda Evisona w 2006 roku i wprowadzona na rynek w 2016 roku w ramach kolekcji Evison Pop-Up Clematis. Ten zrzucający liście krzew pnący charakteryzuje się bardzo kompaktowym, gęstym i wzniesionym pokrojem, osiągając w dojrzałości wysokość 1,2–1,5 metra i szerokość około 0,8 metra. Liście są potrójne, średniozielone, o gładkich brzegach i sztywnej teksturze. Główną ozdobą są płaskie, szeroko rozwarte kwiaty o średnicy od 12 do 15 cm, złożone z 6 do 8 nachodzących na siebie płatków o lekko pofalowanych brzegach. Kolor jest intensywny, aksamitnie winnowy lub purpurowy, a w centrum kwiatu wyróżniają się ciemnobrązowe lub czarnoczerwone pręciki. Pierwsza fala kwitnienia odbywa się na pędach zeszłorocznych w czerwcu i lipcu, druga fala następuje na nowych pędach w sierpniu i wrześniu. Kwiaty są bezwonne, ale przyciągają pszczoły i inne pożyteczne zapylacze. W kompozycji ogrodowej odmiana ta sprawdza się przy niskich pergolach, obeliskach, płotkach lub w połączeniu z jasnokwiatowymi różami pnącymi. Dzięki niskiemu wzrostowi jest idealna do sadzenia w przestronnych donicach tarasowych i skrzyniach, gdzie tworzy bogate, kwitnące kaskady bez ryzyka przerostu. Należy do 3. grupy cięcia.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów rozwijają się na świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego w okolicy podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, z wystarczającą ilością składników odżywczych i stałą, umiarkowaną wilgotnością. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. W cięższych glebach gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjka korzeniowa jest lekko zagłębiona poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i wspomaga tworzenie nowych pędów. Na jeden bieżący metr podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku gleba jest utrzymywana w równomiernej wilgotności, później powojnik toleruje krótkotrwałe susze, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Na wiosnę dodaje się kompost lub nawóz dla kwitnących bylin. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -25 °C, przed zimą młode sadzonki chronimy, nakładając skoszoną trawę lub gałęzie iglaków, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego wskazane jest przewiewne stanowisko, nieprzemoczona gleba i umiarkowane nawożenie azotem.

Cięcie powojników:

Grupa 1 - obejmuje grupę powojników kwitnących od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie tej grupy nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - tworzy ją grupa clematis kwitnących na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach; następnie pojawiają się w mniejszym stopniu w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się tylko słabe i obumarłe pędy.

Grupa 3 - obejmuje wielkokwiatowe powojniki kwitnące latem. W ich przypadku konieczne jest coroczne silne cięcie. W przypadku młodych sadzonek pędy skraca się na około 0,2-0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyższe, na około 0,3-0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonujemy przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najodpowiedniejszy jest okres, gdy już zaczynają wybijać pąki.

Autor: Krystyna | Rewizja: 02.06.2026