Powojnik 'Perida' Clematis 'Perida'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Perida' - należy do wielkokwiatowych odmian powojnika, botanicznie Clematis, o wzniesionym, pnącym pokroju i umiarkowanie silnym wzroście. Dorasta do około 1,5–2,5 m wysokości przy szerokości około 0,6–1 m, a podpory czepia się ogonkami pierzastych liści. Liście są soczyście zielone, jajowate do trójdzielnych, tworzą gęstą zasłonę, która w okresie kwitnienia stanowi tło dla efektownych kwiatów. Pojawiają się one od czerwca do sierpnia, w cieplejszych miejscach aż do września, mają średnicę około 10–13 cm i 6 owalnych do szerokolancetowatych działek w odcieniach różu i karminowej czerwieni, często z delikatnie jaśniejszym pasem pośrodku. Pylniki są kremowożółte i w połączeniu z ciemniejszymi płatkami są dobrze widoczne nawet z większej odległości. Odmiana sprawdza się na pergolach, ogrodzeniach, trejażach, a także u podstawy starszych krzewów czy drzew iglastych, które potrafi kolorystycznie ożywić. Dzięki zwartemu wzrostowi nadaje się również do większych pojemników na balkon i taras, gdzie zapewnia długie i niezawodne kwitnienie. Nie ma dużych wymagań uprawowych, dlatego jest odpowiednia zarówno dla początkujących, jak i dla doświadczonych ogrodników. Należy do 3. grupy powojników, która określa sposób ich cięcia.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów dobrze rosną w świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego wokół podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje ściółkę. Gleba powinna być głębsza, próchniczna, dobrze przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. Do cięższych gleb gliniastych warto dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjkę korzeniową zwykle umieszcza się nieco poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i sprzyja wytwarzaniu nowych pędów. Na jeden metr bieżący podpory przypada 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku glebę utrzymuje się równomiernie wilgotną, później powojnik znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższy okres bez wody ogranicza kwitnienie. Wiosną dodaje się kompost lub nawóz do bylin kwitnących. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin sięga około −25 °C, przed zimą młode sadzonki zabezpiecza się warstwą skoszonej trawy lub stroiszem, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego zaleca się przewiewne stanowisko, nieprzemoczoną glebę i oszczędne nawożenie azotem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 08.12.2025

Cięcie powojników:

1. grupa - obejmuje powojniki kwitnące mniej więcej od maja na krótkich przyrostach wyrastających ze starego drewna. Cięcie w tej grupie nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnięciu).

2. grupa - obejmuje powojniki kwitnące na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na ubiegłorocznych pędach, a następnie w mniejszym stopniu pojawiają się jeszcze w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, na wysokości około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed ruszeniem wegetacji usuwa się jedynie słabe i obumarłe pędy.

3. grupa - obejmuje powojniki wielkokwiatowe kwitnące latem. Wymagają one corocznego silnego cięcia. U młodych sadzonek pędy skraca się na wysokość około 0,2–0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyższe, około 0,3–0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonuje się przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najlepszy jest czas, gdy pąki zaczynają już nabrzmiewać.