Powojnik 'Pink Surprise' Powojnik 'Pink Surprise'

Opis szczegółowy produktu

Clematis 'Pink Surprise' - należy do grupy powojników Atragene, które wywodzą się od gatunków z chłodniejszych rejonów i charakteryzują się wczesnym wiosennym kwitnieniem. Tworzy średnio silnie rosnące, delikatnie pnące się pnącze dorastające do około 2–3 m wysokości i około 1 m szerokości. Liście są podwójnie trójlistkowe, delikatnie piłkowane, soczyście zielone, wiosną rozwijają się wraz z kwiatami, tworząc lekki, przewiewny płaszcz. Kwiaty pojawiają się głównie na zeszłorocznych pędach od kwietnia do maja, a w zależności od przebiegu wiosny, czasem kwitnienie przedłuża się do czerwca. Mają dzwonkowaty kształt i są pełne, zewnętrzne płatki są jasno różowe do różowo-fioletowych, wewnętrzne krótsze płatki są białe do kremowych, cały kwiat wygląda na delikatnie dwukolorowy. Średnica kwiatów wynosi około 6–8 cm, kwiaty są lekko zwisające i szczególnie dobrze prezentują się na podwyższonych podporach. Po przekwitnięciu tworzą się gęste kępki owłosionych orzeszków, które zdobią roślinę i nadają jej strukturę w późniejszej części sezonu. ‘Pink Surprise’ dobrze sprawdzi się na pergolach, płotach, drewnianych kratkach lub między rzadkimi krzewami, gdzie wniesie wczesnowiosenną barwę nawet w chłodniejszych rejonach. Należy do grupy 1 powojów określającej ich cięcie.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów rozwijają się na świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego w okolicy podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, z wystarczającą ilością składników odżywczych i stałą, umiarkowaną wilgotnością. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. W cięższych glebach gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjka korzeniowa jest lekko zagłębiona poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i wspomaga tworzenie nowych pędów. Na jeden bieżący metr podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku gleba jest utrzymywana w równomiernej wilgotności, później powojnik toleruje krótkotrwałe susze, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Na wiosnę dodaje się kompost lub nawóz dla kwitnących bylin. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -25 °C, przed zimą młode sadzonki chronimy, nakładając skoszoną trawę lub gałęzie iglaków, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego wskazane jest przewiewne stanowisko, nieprzemoczona gleba i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Krystyna | Rewizja: 08.12.2025

Cięcie powojników:

Grupa 1 - składa się z grupy powojników kwitnących mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie tej grupy nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - należy do grupy powojów kwitnących na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach; następnie pojawiają się w mniejszym stopniu w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się tylko słabe i obumarłe pędy.

Grupa 3 - należy do grupy powojów wielkokwiatowych kwitnących latem. W ich przypadku konieczne jest coroczne silne cięcie. W przypadku młodych sadzonek pędy skraca się na około 0,2-0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyższe, na około 0,3-0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonujemy przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najodpowiedniejszy jest okres, gdy już zaczynają wybijać pąki.