Powojnik 'Pink Surprise' Clematis 'Pink Surprise'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Pink Surprise' - należy do powojników z grupy Atragene, które wywodzą się od gatunków z chłodniejszych rejonów i wyróżniają się wczesnym, wiosennym kwitnieniem. Tworzy umiarkowanie silnie rosnące, delikatnie owijające się pnącze, dorastające do około 2–3 m wysokości i około 1 m szerokości. Liście są podwójnie trójlistkowe, delikatnie piłkowane, świeżo zielone, rozwijają się wiosną razem z kwiatami i tworzą lekką, ażurową osłonę. Kwiaty pojawiają się głównie na zeszłorocznych pędach od kwietnia do maja, a w zależności od przebiegu wiosny niekiedy także do czerwca. Mają dzwonkowaty kształt i są pełne, zewnętrzne listki okwiatu są jasnoróżowe do różowofioletowych, wewnętrzne, krótsze listki bywają białe do kremowych, dzięki czemu cały kwiat sprawia wrażenie delikatnie dwubarwnego. Średnica kwiatów wynosi około 6–8 cm, kwiaty są lekko zwisające i najlepiej prezentują się na wyższych podporach. Po przekwitnięciu tworzą się gęste kępki owłosionych niełupek, które zdobią roślinę i nadają jej strukturę w późniejszej części sezonu. Odmiana 'Pink Surprise' dobrze sprawdza się na pergolach, ogrodzeniach, drewnianych kratach lub między luźno rosnącymi krzewami, gdzie wnosi wczesnowiosenny kolor także w chłodniejszych rejonach. Należy do 1. grupy cięcia powojników.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, ocienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów dobrze rosną w świetle, korzenie lepiej czują się w półcieniu, dlatego wokół podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje ściółkę. Gleba powinna być głębsza, próchniczna, dobrze przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. Do cięższych gleb gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjkę korzeniową zwykle lekko zagłębia się poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i sprzyja wytwarzaniu nowych pędów. Na jeden metr bieżący podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku glebę utrzymuje się równomiernie wilgotną, później powojnik znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższy okres bez wody ogranicza kwitnienie. Wiosną dodaje się kompost lub nawóz do bylin kwitnących. Kwitnie na starszych, a częściowo także na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około −25 °C, przed zimą młode sadzonki zabezpiecza się warstwą skoszonej trawy lub stroiszem, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego zaleca się przewiewne stanowisko, niezbyt mokrą glebę i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 08.12.2025

Cięcie powojników:

1. grupa - obejmuje powojniki kwitnące mniej więcej od maja na krótkich przyrostach wyrastających ze starego drewna. Cięcie w tej grupie nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnięciu).

2. grupa - obejmuje powojniki kwitnące na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach, a następnie pojawiają się jeszcze w mniejszej liczbie w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, na wysokości około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się jedynie słabe i obumarłe pędy.

3. grupa - obejmuje wielkokwiatowe powojniki kwitnące latem. Wymagają one corocznego silnego cięcia. U młodych sadzonek pędy skraca się na wysokość około 0,2–0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyższe, około 0,3–0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonuje się przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najkorzystniejszy jest czas, gdy pąki zaczynają już nabrzmiewać.