Powojnik 'Pink Swing' Clematis 'Pink Swing'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Pink Swing' - należy do nowoczesnych odmian z grupy Atragene, wyhodowanych z naciskiem na wczesne kwitnienie i wysoką mrozoodporność. Powstał w Polsce w wyniku krzyżowania gatunków górskich i północnych, dzięki czemu dobrze znosi mroźne zimy i nadaje się także do uprawy na wyżej położonych terenach. Tworzy średnio silnie rosnące pnącze dorastające do ok. 2–3 m wysokości i około 1 m szerokości. Pędy owijają się wokół podpór za pomocą ogonków liściowych. Liście są podwójnie trójlistkowe, jasno- do średniozielonych, delikatnie podzielone i wiosną wyglądają bardzo świeżo. Kwiaty pojawiają się głównie na zeszłorocznych pędach od kwietnia do maja, a w zależności od przebiegu pogody niekiedy także w czerwcu. W mniejszym stopniu mogą się tworzyć również latem na tegorocznych przyrostach. Mają dzwonkowaty kształt, są pełne i złożone z kilku rzędów krótszych i dłuższych działek kielicha. Zewnętrzne płatki mają kremoworóżowe zabarwienie z lekkim fioletowym odcieniem, wewnętrzne są jaśniejsze, często niemal kremowe. Średnica kwiatów wynosi około 8–10 cm, kwiaty lekko zwisają i szczególnie dobrze prezentują się na wyższych podporach. Po przekwitnięciu tworzą się obfite kępki puszystych niełupek, które zdobią roślinę przez całe lato i dają delikatny, naturalny efekt. Nie ma wysokich wymagań uprawowych i dlatego należy do najczęściej wybieranych roślin. Powojnik wnosi kolor i delikatny wygląd do każdego ogrodu. Należy do 1. grupy cięcia powojników.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego lub półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów najlepiej rosną w pełnym świetle, korzenie lepiej czują się w półcieniu, dlatego przy podstawie roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. Do cięższych, gliniastych gleb warto dodać piasek i kompost, w lekkich, piaszczystych glebach pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjkę korzeniową umieszcza się nieco poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i sprzyja wytwarzaniu nowych pędów. Na jeden metr bieżący podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku utrzymuje się glebę równomiernie wilgotną, później powojnik znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższy okres bez wody ogranicza kwitnienie. Wiosną dodaje się kompost lub nawóz do bylin kwitnących. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin sięga około −25 °C. Przed zimą młode sadzonki zabezpiecza się warstwą skoszonej trawy lub stroiszem, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego zaleca się przewiewne stanowisko, niezbyt mokrą glebę i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 08.12.2025

Cięcie powojników:

1. grupa - obejmuje powojniki kwitnące mniej więcej od maja na krótkich przyrostach wyrastających ze starego drewna. Cięcie w tej grupie nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnięciu).

2. grupa - obejmuje powojniki kwitnące na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach, a następnie w mniejszym stopniu pojawiają się jeszcze w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, na wysokości ok. 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed ruszeniem wegetacji usuwa się jedynie słabe i obumarłe pędy.

3. grupa - obejmuje wielkokwiatowe powojniki kwitnące latem. Wymagają one corocznego silnego cięcia. U młodych sadzonek pędy skraca się na wysokość ok. 0,2–0,4 m nad ziemią, starsze rośliny pozostawia się wyżej, ok. 0,3–0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonuje się przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca – najodpowiedniejszy jest czas, gdy pąki zaczynają już nabrzmiewać.