Powojnik 'Polka' Clematis 'Polka'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Polka' - odmiana powojnika z grupy Viticella wyhodowana w Polsce, często wymieniana w ofercie hodowcy Szczepana Marczyńskiego, który od lat koncentruje się na odpornych i długo kwitnących powojnikach przystosowanych do klimatu Europy Środkowej. Rośliny tworzą średnio silne, dobrze rozgałęzione pnącza dorastające do 2–3 m wysokości, a szerokość obrostu, zależnie od podpory, wynosi około 1 m. Liście są nieparzystopierzaste, zielone i przez cały sezon zachowują świeżą barwę. Kwiaty pojawiają się na nowych pędach od końca maja lub czerwca aż do późnego lata. Mają kształt płaskiej gwiazdy z 4–6 działkami okwiatu w kolorze różowym z delikatnie jaśniejszym paskiem pośrodku, a ich średnica wynosi około 6–10 cm. Kremowożółte pylniki tworzą subtelny kontrast. Dzięki mniejszej średnicy kwiatów pnącze nie sprawia wrażenia ciężkiego, lecz tworzy lekką, ruchliwą zasłonę, odpowiednią na pergole, ogrodzenia z siatki, pnie niewielkich drzewek, a także jako towarzystwo dla róż pnących. Mrozoodporność sięga około −25 °C, dlatego odmiana niezawodnie zimuje w większości regionów Polski. Nie ma dużych wymagań uprawowych i jest bardzo odporna, dlatego ten powojnik zasługuje na miejsce w każdym ogrodzie. Należy do 3. grupy cięcia powojników.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego lub półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów najlepiej rosną w świetle, korzenie natomiast lepiej czują się w półcieniu, dlatego u podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. Do cięższych gleb gliniastych warto dodać piasek i kompost, a w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjkę korzeniową umieszcza się nieco poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i sprzyja wyrastaniu nowych pędów. Na jeden metr bieżący podpory sadzi się 1–2 rośliny, zależnie od pożądanej gęstości. W pierwszym roku glebę utrzymuje się równomiernie wilgotną, później powojnik znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższy okres bez wody ogranicza kwitnienie. Wiosną stosuje się kompost lub nawóz do bylin kwitnących. Kwitnie przede wszystkim na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około −25 °C, przed zimą młode sadzonki zabezpiecza się warstwą skoszonej trawy lub stroiszem, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego zaleca się przewiewne stanowisko, glebę bez zastoisk wody i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 08.12.2025

Cięcie powojników:

1. grupa - obejmuje powojniki kwitnące mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie w tej grupie nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnięciu).

2. grupa - obejmuje powojniki kwitnące na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach, a następnie w mniejszym stopniu pojawiają się jeszcze w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, na wysokości około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się jedynie słabe i obumarłe pędy.

3. grupa - obejmuje wielkokwiatowe powojniki kwitnące latem. Wymagają one corocznego silnego cięcia. U młodych sadzonek pędy skraca się na wysokość około 0,2–0,4 m nad ziemią, starsze rośliny pozostawia się wyższe, około 0,3–0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonuje się przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najkorzystniejszy jest moment, gdy pąki zaczynają już nabrzmiewać.