Powojnik 'Prince Charles' Clematis 'Prince Charles'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Prince Charles' - należy do średnio silnie rosnących odmian wielkokwiatowych i zaliczany jest do tzw. późno kwitnących powojników, bliskich grupie viticella. Dorasta do około 2–3 m wysokości, a szerokość rośliny wynosi około 1–1,2 m, zależnie od podpory. Pędy są cieńsze, elastyczne i dobrze owijają się wokół drutów lub gałęzi. Liście są zielone, w cieplejsze lata raczej matowe, złożone, z jajowatymi listkami. Kwiaty pojawiają się na tegorocznych pędach od czerwca, w sprzyjających warunkach aż do września, a ich średnica wynosi 8–12 cm. Płatki okwiatu mają delikatną jasnofioletową do lawendowej barwę, często z nieco ciemniejszym nalotem pośrodku, a żółte pylniki nadają kwiatom ciepły środek. Całość sprawia lekkie, zwiewne wrażenie i doskonale komponuje się z białymi różami, jaskraworóżowymi powojnikami lub roślinami zimozielonymi. To pnącze świetnie sprawdza się przy tarasach, pergolach, tyczkach, kratach i innych sztucznie tworzonych podporach. Dla osób poszukujących niewymagającej i odpornej rośliny, która przyciąga uwagę kwiatami od pierwszego wejrzenia, powojnik jest właściwym wyborem. Należy do 3. grupy powojników, która określa sposób ich cięcia. 

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, ocienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów najlepiej rosną w świetle, korzenie lepiej czują się w półcieniu, dlatego wokół podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. Do cięższych gleb gliniastych warto dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjkę korzeniową umieszcza się nieco poniżej poziomu otaczającego gruntu, co zwiększa odporność i sprzyja tworzeniu nowych pędów. Na jeden metr bieżący podpory przeznacza się 1–2 rośliny, zależnie od pożądanej gęstości. W pierwszym roku glebę utrzymuje się równomiernie wilgotną, później powojnik znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższy okres bez wody ogranicza kwitnienie. Wiosną stosuje się kompost lub nawóz do bylin kwitnących. Kwitnie na tegorocznych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin sięga około −25 °C, przed zimą młode sadzonki zabezpiecza się warstwą skoszonej trawy lub stroiszem, aby nie przemarzły. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego zaleca się przewiewne stanowisko, glebę niepodmokłą i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 08.12.2025

Cięcie powojników:

1. grupa - obejmuje powojniki kwitnące mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie w tej grupie nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnięciu).

2. grupa - obejmuje powojniki kwitnące na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach, a następnie w mniejszej ilości pojawiają się jeszcze w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, na wysokości około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się jedynie słabe i obumarłe pędy.

3. grupa - obejmuje powojniki wielkokwiatowe kwitnące latem. Wymagają one corocznego silnego cięcia. U młodych sadzonek pędy skraca się na wysokość około 0,2–0,4 m nad ziemią, starsze rośliny pozostawia się wyżej, około 0,3–0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonuje się przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca – najodpowiedniejszy jest czas, gdy zaczynają nabrzmiewać pąki.