Powojnik 'Princess Diana' Clematis 'Princess Diana'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Princess Diana' - odmiana powojnika teksaskiego, powstała z krzyżowania gatunków z kręgu Clematis texensis. Wyhodowano ją w Wielkiej Brytanii w latach 80. XX wieku, a jej nazwa upamiętnia księżną Dianę. Rośliny wytwarzają średnio silne, sprężyste pędy, dorastające zwykle do 2–3 m, a szerokość rośliny wynosi około 1 m. Liście są mniejsze, zielone, często trójlistkowe, o delikatnie ząbkowanych brzegach, dzięki czemu roślina sprawia lekkie wrażenie i nie przytłacza sąsiednich nasadzeń. Kwiaty pojawiają się od czerwca do września na tegorocznych przyrostach. Mają wąsko tulipanowaty kształt, długość około 5–7 cm i sztywniejszą, woskowatą fakturę. Zewnętrzna strona płatków jest intensywnie różowa do malinowej, wewnętrzna jaśniejsza, często z delikatnym kremowym odcieniem, pylniki są jasne. Kwiaty dobrze zachowują kształt także podczas deszczu, dlatego odmianę często poleca się do kompozycji z różami lub krzewami ozdobnymi, w których tworzy barwny pionowy akcent. To niewymagająca i odporna roślina, której kwiaty przyciągają wzrok od pierwszego spojrzenia. Należy do 3. grupy powojników, która określa sposób ich cięcia.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, ocienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów dobrze rosną w świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego wokół podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje ściółkę. Gleba powinna być głębsza, próchniczna, dobrze przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. Do cięższych, gliniastych gleb zaleca się dodać piasek i kompost, na lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjkę korzeniową umieszcza się nieco poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i wspiera wytwarzanie nowych pędów. Na jeden metr bieżący podpory przypada 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku glebę utrzymuje się równomiernie wilgotną, później powojnik znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższy okres bez wody ogranicza kwitnienie. Wiosną podaje się kompost lub nawóz do bylin kwitnących. Kwitnie na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin sięga około −25 °C, młode sadzonki przed zimą zabezpiecza się warstwą skoszonej trawy lub stroiszem, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego zaleca się przewiewne stanowisko, nieprzemoczoną glebę i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 08.12.2025

Cięcie powojników:

1. grupa - obejmuje powojniki kwitnące mniej więcej od maja na krótkich przyrostach wyrastających ze starego drewna. Cięcie w tej grupie nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - obejmuje powojniki kwitnące na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach, a następnie w mniejszym stopniu pojawiają się jeszcze w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed ruszeniem wegetacji usuwa się tylko słabe i obumarłe pędy.

3. grupa - obejmuje wielkokwiatowe powojniki kwitnące latem. Wymagają one corocznego silnego cięcia. U młodych sadzonek pędy skraca się na wysokość około 0,2–0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyżej, około 0,3–0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonuje się przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca – najodpowiedniejszy jest czas, gdy pąki zaczynają już nabrzmiewać.