Powojnik 'Princess Red' Powojnik 'Princess Red'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Princess Red' - należy do grupy odmian pochodzących od gatunku Clematis texensis, który wywodzi się z cieplejszych rejonów Ameryki Północnej, ale w warunkach strefy umiarkowanej sprawdził się jako dobrze mrozoodporny krzew pnący. Ten powojnik tworzy smukłe, elastyczne pędy dorastające zazwyczaj do 2,5–3 m, które za pomocą wąsów przyczepiają się do podpory i szybko wypełniają ją delikatną zielenią. Liście są nieparzystopierzaste, soczyście zielone, w ciągu sezonu tworzą gęstą zasłonę i wprowadzają lekkość nawet do mniejszych miejskich ogrodów. Największą zaletą odmiany są drobniejsze, o wielkości 3–3,5 cm, dzwonkowate kwiaty z wyraźnie wydłużonymi, lekko skręconymi płatkami kielicha. Otwierają się od lipca do października, stopniowo pojawiają się na całej długości młodych pędów i tworzą wrażenie delikatnego, ale wytrwałego deszczu kwiatów. Barwa jest karminowo-różowa do czerwono-różowej, w chłodniejszej pogodzie pogłębia się do bardziej nasyconych tonów. Kwiaty lekko pachną, przyciągają owady zapylające, a w połączeniu z trawami ozdobnymi lub białymi i kremowymi różami tworzą harmonijne kontrasty. W nasadzeniach Clematis 'Princess Red' sprawdza się przy pergolach, łukach drewnianych i metalowych, płotach siatkowych lub w donicach na tarasach, gdzie może piąć się po lekkiej kratce lub parawanie. Ze względu na smuklejszy wzrost nadaje się również do mniejszych ogrodów i przedogródków, gdzie uzupełnia róże, hortensje lub niższe iglaki. Roślina jest lekko trująca po spożyciu, co jest typowe dla powojników. Należy do 3 grupy powojników określającej ich cięcie.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów rozwijają się na świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego w okolicy podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, z wystarczającą ilością składników odżywczych i stałą, umiarkowaną wilgotnością. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. W cięższych glebach gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjka korzeniowa jest lekko zagłębiona poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i wspomaga tworzenie nowych pędów. Na jeden bieżący metr podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku gleba jest utrzymywana w równomiernej wilgotności, później powojnik toleruje krótkotrwałe susze, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Na wiosnę dodaje się kompost lub nawóz dla kwitnących bylin. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -25 °C, przed zimą młode sadzonki chronimy, nakładając skoszoną trawę lub gałęzie iglaków, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego wskazane jest przewiewne stanowisko, nieprzemoczona gleba i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Krystyna | Rewizja: 08.12.2025

Cięcie powojników:

Grupa 1 - składa się z grupy powojników kwitnących mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie tej grupy nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - należy do grupy powojów kwitnących na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach; następnie pojawiają się w mniejszym stopniu w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się tylko słabe i obumarłe pędy.

Grupa 3 - należy do grupy powojów wielkokwiatowych kwitnących latem. W ich przypadku konieczne jest coroczne silne cięcie. W przypadku młodych sadzonek pędy skraca się na około 0,2-0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyższe, na około 0,3-0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonujemy przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najodpowiedniejszy jest okres, gdy już zaczynają wybijać pąki.