Powojnik 'Purpurea Plena Elegans' Powojnik 'Purpurea Plena Elegans'

Opis szczegółowy produktu

Clematis 'Purpurea Plena Elegans' - należy do grupy powojników viticella, które pochodzą z południowej Europy i obszarów o słonecznych, raczej suchych zboczach. Ten historyczny kultywar jest ceniony za delikatnie postrzępione, w pełni rozwinięte kwiaty w odcieniu purpurowo-czerwonym, o wielkości około 4–6 cm. Kwiaty są pozbawione widocznych pręcików, wyglądają jak małe różyczki i pojawiają się na roślinie w dużej ilości od lipca do września, w ciepłe lata nawet dłużej. Roślina dorasta do wysokości 3–4 m, szerokość około 1–1,5 m zależy od zastosowanej podpory. Liście są nieparzystopierzaste, z drobnymi zielonymi listkami, jesienią żółkną. Powojnik 'Purpurea Plena Elegans' sprawdzi się na pergolach, płotach drucianych, słupach, w koronach mniejszych drzewek i krzewów różanych, gdzie kwiaty stworzą delikatną, barwną zasłonę. Dzięki pochodzeniu z grupy viticella wykazuje dobrą odporność na mączniaka i inne powszechne choroby oraz dobrze znosi wyższe letnie temperatury. Nie jest wymagający w uprawie i dzięki temu stał się numerem jeden w wyborze roślin pnących i kwitnących. Powojnik jest ogólnie pięknym elementem do ogrodów, dodaje koloru i romantycznego wyglądu każdemu ogrodowi. Należy do 3 grupy powojników określającej ich cięcie.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów rozwijają się na świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego w okolicy podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, z wystarczającą ilością składników odżywczych i stałą, umiarkowaną wilgotnością. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. W cięższych glebach gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjka korzeniowa jest lekko zagłębiona poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i wspomaga tworzenie nowych pędów. Na jeden bieżący metr podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku gleba jest utrzymywana w równomiernej wilgotności, później powojnik toleruje krótkotrwałe susze, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Na wiosnę dodaje się kompost lub nawóz dla kwitnących bylin. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -25 °C, przed zimą młode sadzonki chronimy, nakładając skoszoną trawę lub gałęzie iglaków, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego wskazane jest przewiewne stanowisko, nieprzemoczona gleba i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Krystyna | Rewizja: 08.12.2025

Cięcie powojników:

Grupa 1 - składa się z grupy powojników kwitnących mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie tej grupy nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - należy do grupy powojów kwitnących na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach; następnie pojawiają się w mniejszym stopniu w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się tylko słabe i obumarłe pędy.

Grupa 3 - należy do grupy powojów wielkokwiatowych kwitnących latem. W ich przypadku konieczne jest coroczne silne cięcie. W przypadku młodych sadzonek pędy skraca się na około 0,2-0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyższe, na około 0,3-0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonujemy przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najodpowiedniejszy jest okres, gdy już zaczynają wybijać pąki.