Powojnik 'Rooguchi' Powojnik 'Rooguchi'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Rooguchi' <\/strong>- należy do tzw. powojników niepnących, które swoją budową przypominają bardziej wysokie byliny niż klasyczne pnącza. Jest to hybryda powstała ze skrzyżowania gatunku Clematis integrifolia z pnącym mieszańcem Clematis × durandii, wyhodowana w Japonii. Roślina tworzy kępiasty, wieloletni system korzeniowy, z którego co roku wyrastają nowe, zielne do lekko zdrewniałych pędy o długości około 1–2 m. Bez podpory pędy zwieszają się i rozkładają po okolicznych roślinach, jednak w połączeniu z krzewami lub niewielką podporą tworzą przewiewny, nieregularny krzaczek. Liście są pojedyncze, jajowate, intensywnie zielone, rozmieszczone na pędach stosunkowo rzadko, dzięki czemu uwydatnia się kształt kwiatów. Są one długości 3–4 cm, dzwonkowato zwisające, silnie woskowe, w kolorze głębokiego purpurowo-fioletowego z lekko jaśniejszym, czasem srebrzystym brzegiem. Płatki korony są podłużnie żebrowane, a na końcach lekko wyginają się na zewnątrz, co nadaje kwiatowi plastyczny wygląd. Kwitnienie przebiega nieprzerwanie od czerwca do września, przy dobrej pielęgnacji kwiaty pojawiają się falami aż do pierwszych chłodnych dni. Kwiaty nie są wyraźnie pachnące, jednak ich kształt i intensywny kolor przyciągają uwagę i dobrze uzupełniają rabaty bylinowe z trawami ozdobnymi lub różami. Należy do 3 grupy powojników określającej ich cięcie.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów rozwijają się na świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego w okolicy podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, z wystarczającą ilością składników odżywczych i stałą, umiarkowaną wilgotnością. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. W cięższych glebach gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjka korzeniowa jest lekko zagłębiona poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i wspomaga tworzenie nowych pędów. Na jeden bieżący metr podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku gleba jest utrzymywana w równomiernej wilgotności, później powojnik toleruje krótkotrwałe susze, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Na wiosnę dodaje się kompost lub nawóz dla kwitnących bylin. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -25 °C, przed zimą młode sadzonki chronimy, nakładając skoszoną trawę lub gałęzie iglaków, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego wskazane jest przewiewne stanowisko, nieprzemoczona gleba i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Krystyna | Rewizja: 08.12.2025

Cięcie powojników:

Grupa 1 - składa się z grupy powojników kwitnących mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie tej grupy nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - należy do grupy powojów kwitnących na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach; następnie pojawiają się w mniejszym stopniu w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się tylko słabe i obumarłe pędy.

Grupa 3 - należy do grupy powojów wielkokwiatowych kwitnących latem. W ich przypadku konieczne jest coroczne silne cięcie. W przypadku młodych sadzonek pędy skraca się na około 0,2-0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyższe, na około 0,3-0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonujemy przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najodpowiedniejszy jest okres, gdy już zaczynają wybijać pąki.