Powojnik 'Solidarnosc' Powojnik 'Solidarność'

Opis szczegółowy produktu

Clematis 'Solidarnosc' - odmiana wielkokwiatowa polskiego pochodzenia, wyhodowana ze względu na wyrazisty kolor kwiatów i zwarty pokrój. Roślina tworzy średnio silne pędy, które osiągają około 1,5 do 2 m i tworzą gęstszy, dobrze ulistniony pokrój. Liście są naprzeciwległe, złożone z kilku jajowatych do eliptycznych listków o gładkiej powierzchni, w kolorze ciemnozielonym. Kwiaty osiągają średnicę około 12–14 cm, są płaskie do lekko miseczkowatych, z szerokimi płatkami w kolorze karminowej czerwieni, czasem z ciemniejszym środkowym żebrem. W środku kwiatu wyróżniają się żółte pręciki, które w połączeniu z czerwonymi płatkami tworzą wyrazisty kontrast. Pierwsze kwiaty pojawiają się już w maju, główna fala trwa w czerwcu i lipcu, a stopniowo wygasa aż do września. Dzięki zwartej budowie ‘Solidarnosc’ nadaje się do mniejszych ogrodów, na mniejsze pergole, do kratownic przy ścianach lub do większych pojemników na tarasach, gdzie może być łączony z różami, bylinami lub krzewami o delikatniejszych kwiatach, które podkreślą czerwony odcień kwiatów. Nie jest wymagający w uprawie, dzięki czemu jest odpowiednią rośliną zarówno dla początkujących, jak i dla doświadczonych ogrodników. Należy do 2. grupy powojników określającej ich cięcie.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów rozwijają się na świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego w okolicy podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, z wystarczającą ilością składników odżywczych i stałą, umiarkowaną wilgotnością. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. W cięższych glebach gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjka korzeniowa jest lekko zagłębiona poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i wspomaga tworzenie nowych pędów. Na jeden bieżący metr podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku gleba jest utrzymywana w równomiernej wilgotności, później powojnik toleruje krótkotrwałe susze, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Na wiosnę dodaje się kompost lub nawóz dla kwitnących bylin. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -25 °C, przed zimą młode sadzonki chronimy, nakładając skoszoną trawę lub gałęzie iglaków, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego wskazane jest przewiewne stanowisko, nieprzemoczona gleba i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Krystyna | Data przeglądu: 2025.12.09

Cięcie powojników:

Grupa 1 - składa się z grupy powojników kwitnących mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie tej grupy nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - należy do grupy powojów kwitnących na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach; następnie pojawiają się w mniejszym stopniu w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się tylko słabe i obumarłe pędy.

Grupa 3 - należy do grupy powojów wielkokwiatowych kwitnących latem. W ich przypadku konieczne jest coroczne silne cięcie. W przypadku młodych sadzonek pędy skraca się na około 0,2-0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyższe, na około 0,3-0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonujemy przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najodpowiedniejszy jest okres, gdy już zaczynają wybijać pąki.