Powojnik 'Solina' Clematis 'Solina'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Solina' - elegancki polski przedstawiciel powojników wielkokwiatowych, wyhodowany w 1983 roku, który z czasem stał się poszukiwanym wyborem ze względu na długie i obfite kwitnienie. Rośnie jako średnio silnie rozrastające się pnącze, które za pomocą czepnych ogonków liściowych mocno przytwierdza się do pionowych podpór. W wieku dojrzałym osiąga wysokość od 2 do 3 metrów i tworzy gęsty, pionowo ukierunkowany pokrój, idealny do obsadzania kratek, pergoli czy niższych ogrodzeń. Liście są średniej wielkości, trójlistkowe, o świeżej, intensywnie zielonej barwie, która stanowi gustowne tło dla kwiatów. Roślina kwitnie obficie i bardzo długo, od czerwca aż do września, na pędach wyrosłych w bieżącym sezonie. Kwiaty są średniej wielkości i składają się z czterech do sześciu działek okwiatu o delikatnej różowofioletowej barwie z wyraźniejszym purpurowym paskiem pośrodku. Mają gwiaździsty kształt, a ich środek zdobią kontrastowe, kremowożółte pręciki, co nadaje im delikatny i bardzo efektowny wygląd. Dzięki subtelnemu ubarwieniu odmiana doskonale sprawdza się tam, gdzie pożądany jest harmonijny akcent barwny, i wyróżnia się zarówno przy ciemniejszych konstrukcjach, jak i w połączeniu z innymi pnączami w ogrodzie.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego lub półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów dobrze rosną w świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego wokół podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. Do cięższych gleb gliniastych warto dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjkę korzeniową zagłębia się nieco poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i sprzyja wytwarzaniu nowych pędów. Na jeden metr bieżący podpory stosuje się 1–2 rośliny, zależnie od pożądanej gęstości. W pierwszym roku glebę utrzymuje się równomiernie wilgotną, później powojnik znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższy okres bez wody ogranicza kwitnienie. Wiosną dodaje się kompost lub nawóz do bylin kwitnących. Kwitnie na pędach wyrosłych w bieżącym sezonie. Mrozoodporność dojrzałych roślin sięga około −25 °C, przed zimą młode sadzonki okrywa się warstwą skoszonej trawy lub gałązkami iglaków, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego zaleca się przewiewne stanowisko, glebę niepodmokłą i umiarkowane nawożenie azotem.

Cięcie powojników:

1. grupa - obejmuje powojniki kwitnące mniej więcej od maja na krótkich przyrostach wyrastających ze starego drewna. Cięcie tej grupy nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnięciu).

2. grupa - obejmuje powojniki kwitnące na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach, a następnie w mniejszym stopniu pojawiają się jeszcze w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, na wysokości około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed ruszeniem wegetacji usuwa się jedynie słabe i obumarłe pędy.

3. grupa - obejmuje powojniki wielkokwiatowe kwitnące latem. Wymagają one corocznego silnego cięcia. U młodych sadzonek pędy skraca się na wysokość około 0,2–0,4 m nad ziemią, starsze rośliny pozostawia się wyżej, około 0,3–0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonuje się przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najkorzystniejszy jest moment, gdy pąki zaczynają już nabrzmiewać.

Powojnik 'Solina' należy do 3. grupy

Autor: Kamila | Rewizja: 15. 7. 2026