Powojnik 'Summer Snow' Powojnik 'Summer Snow'

Opis szczegółowy produktu

Clematis 'Summer Snow' - syn. ‘Paul Farges’. Jest to powojnik hybrydowy powstały ze skrzyżowania gatunku Clematis vitalba z Clematis fargesii. Otrzymuje od obu rodziców wigor, mrozoodporność i obfite kwitnienie, jednocześnie jest mniej inwazyjny niż dzika vitalba. Tworzy silnie rosnącą, zrzucającą liście pnącą roślinę z wieloma zdrewniałymi pędami. W warunkach Europy Środkowej osiąga wysokość 6–8 m i szerokość około 3–4 m w zależności od podpory i sposobu cięcia. Łodygi są brązowawe, z wiekiem mocno drewnieją i owijają się wokół konstrukcji lub gałęzi drzew za pomocą ogonków liściowych. Liście są nieparzystopierzaste, złożone z mniejszych, jajowatych do eliptycznych listków o średniozielonej barwie, tworzących gęsty płaszcz. Kwiaty są drobne, o średnicy około 3–4 cm, białe do kremowych, czterodzielne lub sześciodzielne, z wąskimi działkami kielicha i wyraźnymi kremowymi pręcikami. Tworzą liczne wiechowate kwiatostany, które pokrywają roślinę od połowy lata do wczesnej jesieni. Kwitnienie zazwyczaj rozpoczyna się w czerwcu lub lipcu i trwa do września. Kwiaty wydzielają delikatny, świeży zapach, który przyciąga pszczoły i inne zapylacze. Po przekwitnięciu tworzą się ozdobne, puszyste owocostany, które utrzymują się na roślinie do zimy i nadają jej strukturę. Dzięki silnemu wzrostowi odmiana ta nadaje się do wysokich pergoli, murów, dużych płotów, starych drzew lub jako masywne pnącze w ogrodach naturalnych. Można ją również prowadzić jako element okrywowy na większej powierzchni, gdzie pędy przewieszają się i zakorzeniają między krzewami i bylinami. Należy do 3 grupy powojników określającej ich cięcie.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów rozwijają się na świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego w okolicy podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, z wystarczającą ilością składników odżywczych i stałą, umiarkowaną wilgotnością. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. W cięższych glebach gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjka korzeniowa jest lekko zagłębiona poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i wspomaga tworzenie nowych pędów. Na jeden bieżący metr podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku gleba jest utrzymywana w równomiernej wilgotności, później powojnik toleruje krótkotrwałe susze, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Na wiosnę dodaje się kompost lub nawóz dla kwitnących bylin. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -25 °C, przed zimą młode sadzonki chronimy, nakładając skoszoną trawę lub gałęzie iglaków, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego wskazane jest przewiewne stanowisko, nieprzemoczona gleba i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Krystyna | Data przeglądu: 2025.12.09

Cięcie powojników:

Grupa 1 - składa się z grupy powojników kwitnących mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie tej grupy nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - należy do grupy powojów kwitnących na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach; następnie pojawiają się w mniejszym stopniu w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się tylko słabe i obumarłe pędy.

Grupa 3 - należy do grupy powojów wielkokwiatowych kwitnących latem. W ich przypadku konieczne jest coroczne silne cięcie. W przypadku młodych sadzonek pędy skraca się na około 0,2-0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyższe, na około 0,3-0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonujemy przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najodpowiedniejszy jest okres, gdy już zaczynają wybijać pąki.