Powojnik 'Thyrislund' Clematis 'Thyrislund'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Thyrislund' - wielkokwiatowa odmiana, która rozpowszechniła się z produkcji duńskiej, a później trafiła do oferty europejskich szkółek. Należy do wcześnie kwitnących powojników wielkokwiatowych o bardziej zwartym wzroście. W pełni rozwoju osiąga około 2–2,5 m wysokości i ok. 1 m szerokości. Tworzy cieńsze pędy, które czepiają się podpory owijającymi się ogonkami liściowymi. Liście są zielone, jajowate do lancetowatych, sezonowe. Największą ozdobą są duże, gwiaździste kwiaty o średnicy 12–15 cm, w pierwszej fali często pełne lub półpełne. Działki kielicha są jasnofioletowe do lawendowych, często z jaśniejszym pasem pośrodku i delikatnie falistym brzegiem, a środek kwiatu tworzą żółte pylniki na jasnych nitkach. Główne kwitnienie przypada na maj i czerwiec na pędach zeszłorocznych, a po skróceniu przekwitłych części we wrześniu pojawia się druga, słabsza fala głównie pojedynczych kwiatów. Dzięki delikatnemu, pastelowemu odcieniowi kwiatów odmiana dobrze prezentuje się na ciemniejszym tle, na przykład przed zimozielonymi krzewami lub ceglanym murem. Nadaje się również do prowadzenia po pergolach i trejażach oraz jako uzupełnienie róż pnących. Podobnie jak inne powojniki roślina jest trująca po spożyciu, a jej sok może podrażniać skórę, dlatego przy cięciu i pracach z rośliną zaleca się ochronę dłoni. Należy do 2. grupy powojników, która określa sposób ich cięcia.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów dobrze rosną w świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego wokół podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje ściółkę. Gleba powinna być głębsza, próchniczna, dobrze przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. Do cięższych gleb gliniastych warto dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjkę korzeniową umieszcza się nieco poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i sprzyja wytwarzaniu nowych pędów. Na jeden metr bieżący podpory sadzi się 1–2 rośliny, zależnie od pożądanej gęstości. W pierwszym roku gleba utrzymywana jest równomiernie wilgotna, później powojnik znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższy okres bez wody ogranicza kwitnienie. Wiosną podaje się kompost lub nawóz do bylin kwitnących. Kwitnie na starszych i częściowo także na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin sięga około −25 °C, młode sadzonki przed zimą okrywa się warstwą skoszonej trawy lub stroiszem, aby nie przemarzły. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego zaleca się przewiewne stanowisko, glebę bez nadmiaru wody i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 09.12.2025

Cięcie powojników:

1. grupa - obejmuje powojniki kwitnące mniej więcej od maja na krótkich przyrostach wyrastających ze starego drewna. Cięcie w tej grupie nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnięciu).

2. grupa - obejmuje powojniki kwitnące na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na pędach zeszłorocznych, a następnie w mniejszej liczbie pojawiają się jeszcze w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, na wysokości ok. 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed ruszeniem wegetacji usuwa się jedynie słabe i obumarłe pędy.

3. grupa - obejmuje powojniki wielkokwiatowe kwitnące latem. Wymagają one corocznego silnego cięcia. U młodych sadzonek pędy skraca się na wysokość ok. 0,2–0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyżej, ok. 0,3–0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonuje się przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca – najodpowiedniejszy jest czas, gdy zaczynają już nabrzmiewać pąki.