Powojnik 'Toki' Powojnik 'Toki'

Opis szczegółowy produktu

Clematis 'Toki' - japońska odmiana wielkokwiatowa z grupy wcześnie kwitnących, wyhodowana w drugiej połowie XX wieku i wprowadzona do obiegu pod koniec lat osiemdziesiątych. Tworzy średnio silnie rosnącą, liściastą pnączową roślinę ze zdrewniałymi pędami, które za pomocą wąsów czepnych przyczepiają się do podpór. Osiąga około 2–3 m wysokości i około 1 m szerokości. Liście są średniozielone, trójlistkowe do pojedynczych, tworząc spokojne tło dla kwiatów. Są one duże, o średnicy 12–18 cm, pojedyncze, z 6–8 owalnymi, lekko zachodzącymi na siebie działkami kielicha w czysto białym kolorze. Środek kwiatu zdobią żółte do kremowych pręciki, które nadają kwiatom ciepły kontrast. Główne kwitnienie odbywa się od końca maja do czerwca na zeszłorocznych pędach, przy sprzyjających warunkach następuje druga, słabsza fala kwitnienia w sierpniu i wrześniu na tegorocznych pędach. Kwiaty są bez wyraźniejszego zapachu, ich efekt opiera się na prostym, czystym kolorze. Odmiana doskonale sprawdza się przy pergolach, kratach, płotach i łukach, gdzie tworzy jasny akcent, odpowiedni również dla mniejszych ogrodów. Dobrze komponuje się z krzewiastymi i pnącymi różami, z ciemnolistymi krzewami lub z powojami w innych kolorach. Jak wszystkie powoje, zawiera substancje trujące, szczególnie w liściach i młodych pędach, jest rośliną niebezpieczną po spożyciu i zaleca się ochronę skóry podczas cięcia. Należy do 2. grupy powojników określającej ich cięcie.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów rozwijają się na świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego w okolicy podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, z wystarczającą ilością składników odżywczych i stałą, umiarkowaną wilgotnością. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. W cięższych glebach gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjka korzeniowa jest lekko zagłębiona poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i wspomaga tworzenie nowych pędów. Na jeden bieżący metr podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku gleba jest utrzymywana w równomiernej wilgotności, później powojnik toleruje krótkotrwałe susze, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Na wiosnę dodaje się kompost lub nawóz dla kwitnących bylin. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -25 °C, przed zimą młode sadzonki chronimy, nakładając skoszoną trawę lub gałęzie iglaków, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego wskazane jest przewiewne stanowisko, nieprzemoczona gleba i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Krystyna | Data przeglądu: 2025.12.09

Cięcie powojników:

Grupa 1 - składa się z grupy powojników kwitnących mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie tej grupy nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - należy do grupy powojów kwitnących na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach; następnie pojawiają się w mniejszym stopniu w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się tylko słabe i obumarłe pędy.

Grupa 3 - należy do grupy powojów wielkokwiatowych kwitnących latem. W ich przypadku konieczne jest coroczne silne cięcie. W przypadku młodych sadzonek pędy skraca się na około 0,2-0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyższe, na około 0,3-0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonujemy przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najodpowiedniejszy jest okres, gdy już zaczynają wybijać pąki.