Powojnik 'Venosa Violacea' Powojnik 'Venosa Violacea'

Opis szczegółowy produktu

Clematis 'Venosa Violacea' - historyczny kultywar powojnika włoskiego, wyhodowany we Francji w XIX wieku przez hodowcę Lemoine. Należy do grupy viticella, która jest ceniona za długie letnie kwitnienie i odporność. Tworzy opadające, zdrewniałe pnącze, dorastające w warunkach środkowej Europy do około 2,5–3,5 m wysokości i 0,8–1 m szerokości. Pędy są cieńsze, elastyczne, dobrze owijają się wokół podpór. Liście są nieparzystopierzaste, z mniejszymi jajowatymi listkami o średnio zielonym kolorze. Kwiaty mają średnicę około 10–14 cm, składają się zazwyczaj z sześciu eliptycznych działek kielicha o białym tle i wyrazistych fioletowych żyłkach biegnących od środka do brzegów, środek zdobią fioletowe do prawie czarnych pręciki. Kwitnienie odbywa się od czerwca do września, często falami w zależności od pogody, a przy dobrej pielęgnacji pokrywa większość długości pędów. Powojnik jest atrakcyjny dla pszczół i innych zapylaczy, które wykorzystują pyłek i nektar latem. Sprawdzi się na trejażach, płotach, pergolach, a także w połączeniu z większymi krzewami lub różami, gdzie dwukolorowe kwiaty tworzą dekoracyjny kontrast. Należy do 3 grupy powojników, określającej ich cięcie.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów rozwijają się na świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego w okolicy podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, z wystarczającą ilością składników odżywczych i stałą, umiarkowaną wilgotnością. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. W cięższych glebach gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjka korzeniowa jest lekko zagłębiona poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i wspomaga tworzenie nowych pędów. Na jeden bieżący metr podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku gleba jest utrzymywana w równomiernej wilgotności, później powojnik toleruje krótkotrwałe susze, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Na wiosnę dodaje się kompost lub nawóz dla kwitnących bylin. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -25 °C, przed zimą młode sadzonki chronimy, nakładając skoszoną trawę lub gałęzie iglaków, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego wskazane jest przewiewne stanowisko, nieprzemoczona gleba i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Krystyna | Data przeglądu: 2025.12.09

Cięcie powojników:

Grupa 1 - składa się z grupy powojników kwitnących mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie tej grupy nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - należy do grupy powojów kwitnących na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach; następnie pojawiają się w mniejszym stopniu w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się tylko słabe i obumarłe pędy.

Grupa 3 - należy do grupy powojów wielkokwiatowych kwitnących latem. W ich przypadku konieczne jest coroczne silne cięcie. W przypadku młodych sadzonek pędy skraca się na około 0,2-0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyższe, na około 0,3-0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonujemy przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najodpowiedniejszy jest okres, gdy już zaczynają wybijać pąki.