Powojnik 'Veronica's Choice' Powojnik 'Veronica's Choice'

Opis szczegółowy produktu

Clematis 'Veronica's Choice' - wczesna, wielkokwiatowa odmiana wyhodowana w Anglii w drugiej połowie XX wieku. Należy do powojów ogrodowych o podwójnym typie kwitnienia, cenionych za pełne kwiaty wiosną. Tworzy średnio silnie rosnące, zrzucające liście pnącze, osiągające w naszych warunkach wysokość 2–2,5 m i szerokość około 1 m. Pędy są zdrewniałe, cieńsze, owijają się wokół podpór za pomocą ogonków liściowych. Liście są nieparzystopierzaste do trójlistkowych, z jajowatymi listkami o średniozielonym kolorze i tworzą gęsty pokrój. Kwiaty w pierwszej fali na starym drewnie są pełne do bardzo pełnych, o średnicy około 15–20 cm. Zewnętrzny rząd działek kielicha ma kolor biały do kremowego z liliowym odcieniem, wewnętrzne rzędy są czasem bardziej intensywnie fioletowo-różowe, co tworzy plastyczny, dwukolorowy efekt. W drugiej fali kwitnienia, na pędach tegorocznych, pojawiają się kwiaty półpełne do pojedynczych, zazwyczaj mniejsze. Kwitnienie przebiega od maja do lipca, przy sprzyjającej pogodzie roślina może kwitnąć również w sierpniu. Kwiaty nie mają wyraźniejszego zapachu, ich efekt opiera się na kolorze i kształcie. Powojnik dobrze sprawdzi się na trejażach, niskich pergolach, przy łukach wejściowych oraz w donicach z podporą. Wyraźnie wyróżnia się na tle ciemniejszej zieleni krzewów zimozielonych lub w połączeniu z ciemniejszymi różami. Roślina, podobnie jak wszystkie powojniki, jest trująca po spożyciu, a sok może podrażniać skórę. Należy do 2. grupy powojników określającej ich cięcie.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów rozwijają się na świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego w okolicy podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, z wystarczającą ilością składników odżywczych i stałą, umiarkowaną wilgotnością. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. W cięższych glebach gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjka korzeniowa jest lekko zagłębiona poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i wspomaga tworzenie nowych pędów. Na jeden bieżący metr podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku gleba jest utrzymywana w równomiernej wilgotności, później powojnik toleruje krótkotrwałe susze, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Na wiosnę dodaje się kompost lub nawóz dla kwitnących bylin. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -25 °C, przed zimą młode sadzonki chronimy, nakładając skoszoną trawę lub gałęzie iglaków, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego wskazane jest przewiewne stanowisko, nieprzemoczona gleba i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Krystyna | Data przeglądu: 2025.12.09

Cięcie powojników:

Grupa 1 - składa się z grupy powojników kwitnących mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie tej grupy nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - należy do grupy powojów kwitnących na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach; następnie pojawiają się w mniejszym stopniu w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się tylko słabe i obumarłe pędy.

Grupa 3 - należy do grupy powojów wielkokwiatowych kwitnących latem. W ich przypadku konieczne jest coroczne silne cięcie. W przypadku młodych sadzonek pędy skraca się na około 0,2-0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyższe, na około 0,3-0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonujemy przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najodpowiedniejszy jest okres, gdy już zaczynają wybijać pąki.