Powojnik 'Veronica's Choice' Clematis 'Veronica's Choice'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Veronica's Choice' - wczesna, wielkokwiatowa odmiana wyhodowana w Anglii w drugiej połowie XX wieku. Należy do powojników ogrodowych o dwóch typach kwitnienia, cenionych za pełne kwiaty wiosną. Tworzy średnio silnie rosnące, sezonowe pnącze, które w naszych warunkach klimatycznych osiąga 2–2,5 m wysokości i około 1 m szerokości. Pędy są zdrewniałe, dość cienkie i owijają się wokół podpór za pomocą ogonków liściowych. Liście są nieparzystopierzaste do trójlistkowych, o jajowatych listkach w kolorze średniej zieleni, i tworzą gęstą okrywę. Kwiaty pierwszej fali, rozwijające się na zeszłorocznych pędach, są pełne do bardzo pełnych, o średnicy około 15–20 cm. Zewnętrzny okółek działek kielicha jest biały do kremowego z liliowym odcieniem, a wewnętrzne okółki bywają wyraźniej fioletoworóżowe, co daje plastyczny, dwubarwny efekt. W drugiej fali kwitnienia, na pędach bieżącego roku, pojawiają się kwiaty półpełne do pojedynczych, zwykle mniejsze. Kwitnienie trwa od maja do lipca, a przy sprzyjającej pogodzie roślina może zawiązywać kwiaty także w sierpniu. Kwiaty nie mają wyraźnego zapachu, ich urok tkwi w barwie i kształcie. Powojnik dobrze sprawdza się na trejażach, niższych pergolach, przy łukach wejściowych oraz w pojemnikach z podporą. Szczególnie efektownie wygląda na tle ciemnych, zimozielonych krzewów lub w połączeniu z ciemniejszymi różami. Jak wszystkie powojniki, roślina jest trująca po spożyciu, a jej sok może podrażniać skórę. Należy do 2. grupy powojników, która określa sposób ich cięcia.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, ocienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów dobrze rosną w świetle, korzenie lepiej czują się w półcieniu. Dlatego wokół podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. Do cięższych gleb gliniastych warto dodać piasek i kompost, a w glebach lekkich, piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjkę korzeniową umieszcza się nieco poniżej poziomu otaczającego gruntu, co zwiększa odporność i wspiera wytwarzanie nowych pędów. Na jeden metr bieżący podpory sadzi się 1–2 rośliny, zależnie od oczekiwanego zagęszczenia. W pierwszym roku gleba powinna być równomiernie wilgotna. Później powojnik znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższy okres bez wody ogranicza kwitnienie. Wiosną podaje się kompost lub nawóz do bylin kwitnących. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin sięga około −25 °C. Przed zimą młode sadzonki zabezpiecza się warstwą skoszonej trawy lub gałązkami iglaków, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego zaleca się przewiewne stanowisko, glebę bez zastoisk wody i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 09.12.2025

Cięcie powojników:

1. grupa - obejmuje powojniki kwitnące mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie w tej grupie nie jest konieczne (ewentualnie wykonuje się je krótko po przekwitnięciu).

2. grupa - obejmuje powojniki kwitnące na początku lata. Kwiaty pojawiają się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach, a następnie, w mniejszej liczbie, jeszcze w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, na wysokości około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed ruszeniem wegetacji usuwa się jedynie słabe i obumarłe pędy.

3. grupa - obejmuje wielkokwiatowe powojniki kwitnące latem. Wymagają one corocznego silnego cięcia. U młodych sadzonek pędy skraca się do około 0,2–0,4 m nad ziemią, starsze rośliny pozostawia się wyższe, na około 0,3–0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonuje się przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca. Najlepszy jest moment, gdy pąki zaczynają już nabrzmiewać.