Powojnik 'Ville de Lyon' Powojnik 'Ville de Lyon'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Ville de Lyon' - francuska odmiana wielkokwiatowa wprowadzona na początku XX wieku przez hodowcę Francisca Morela. Należy do późno kwitnących odmian wielkokwiatowych o silnym efekcie kolorystycznym. Tworzy zrzucającą liście, średnio silnie rosnącą pnącą roślinę, osiągającą w naszych warunkach wysokość 2,5–3,5 m i szerokość około 1–1,5 m. Pędy są elastyczne, zdrewniałe, owijają się wokół podpory. Liście są trójlistkowe, średniozielone, w ciągu sezonu tworzą gęsty porost. Kwiaty mają średnicę około 10–15 cm, składają się z sześciu do ośmiu szerszych, lekko falowanych działek kielicha w odcieniach karminowej czerwieni do intensywnego fioletu, często z ciemniejszym unerwieniem i jaśniejszym środkiem. Kontrast podkreślają jaskrawożółte pylniki. Kwitnienie zazwyczaj rozpoczyna się w czerwcu i trwa do września, często falami w zależności od pogody i siły rośliny. Dzięki wyrazistemu kolorowi i dobremu rozkrzewieniu odmiana sprawdza się na pergolach, płotach, kratkach, a także przy mniejszych drzewach, gdzie tworzy żywą, kolorową zasłonę. Nadaje się również do łączenia z różami lub jasnymi krzewami, na tle których kwiaty będą się wyróżniać. Podobnie jak inne powojniki, roślina jest trująca po spożyciu, a sok może podrażniać skórę. Należy do 3 grupy powojników, określającej ich cięcie.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów rozwijają się na świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego w okolicy podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, z wystarczającą ilością składników odżywczych i stałą, umiarkowaną wilgotnością. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. W cięższych glebach gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjka korzeniowa jest lekko zagłębiona poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i wspomaga tworzenie nowych pędów. Na jeden bieżący metr podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku gleba jest utrzymywana w równomiernej wilgotności, później powojnik toleruje krótkotrwałe susze, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Na wiosnę dodaje się kompost lub nawóz dla kwitnących bylin. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -25 °C, przed zimą młode sadzonki chronimy, nakładając skoszoną trawę lub gałęzie iglaków, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego wskazane jest przewiewne stanowisko, nieprzemoczona gleba i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Krystyna | Data przeglądu: 2025.12.09

Cięcie powojników:

Grupa 1 - składa się z grupy powojników kwitnących mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie tej grupy nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - należy do grupy powojów kwitnących na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach; następnie pojawiają się w mniejszym stopniu w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się tylko słabe i obumarłe pędy.

Grupa 3 - należy do grupy powojów wielkokwiatowych kwitnących latem. W ich przypadku konieczne jest coroczne silne cięcie. W przypadku młodych sadzonek pędy skraca się na około 0,2-0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyższe, na około 0,3-0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonujemy przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najodpowiedniejszy jest okres, gdy już zaczynają wybijać pąki.