Powojnik 'Viva Polonia' Powojnik 'Viva Polonia'

Opis szczegółowy produktu

Clematis 'Viva Polonia' - wielkokwiatowa powojnik ogrodowy polskiego pochodzenia, pochodzący z hodowli Szczepana Marczyńskiego. Nazwa nawiązuje do barw polskiej flagi, które znajdują odzwierciedlenie we wzorze kwiatów. Roślina tworzy zrzucające liście pnącze o bardziej zwartej budowie, w warunkach środkowej Europy osiąga wysokość około 1,8–2 m i szerokość około 0,8–1 m. Pędy są średniej grubości, dobrze owijają się wokół podpór. Liście są pojedyncze lub trójlistkowe, jajowate, intensywnie zielone, w sezonie tworzą zwarte ulistnienie. Kwiaty mają średnicę około 10–13 cm, składają się z sześciu do ośmiu eliptycznych, spiczastych działek kielicha o lekko pofalowanym brzegu. Podstawowy kolor to intensywna czerwień do czerwono-purpurowego, w środkowej części pojawia się biały, promienisty środek, który tworzy efekt gwiazdy. Spodnia strona działek kielicha jest bardziej różowawa. W środku wyróżniają się purpurowe pręciki na jasnożółtych nitkach. Główne kwitnienie przypada na czerwiec i lipiec, przy sprzyjającej pogodzie kolejne kwiaty mogą pojawić się również pod koniec lata. Kwiaty pojawiają się od stosunkowo niskiej wysokości, około 30 cm nad podstawą rośliny, co zwiększa efekt dekoracyjny. Odmiana sprawdza się na mniejszych pergolach, trejażach, przy słupkach wejściowych lub w pojemnikach z podporą, gdzie dodaje wyrazistego akcentu kolorystycznego. Podobnie jak inne powojniki, roślina jest trująca po spożyciu, a sok może podrażniać skórę. Należy do 2. grupy powojów, określającej ich cięcie.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów rozwijają się na świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego w okolicy podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, z wystarczającą ilością składników odżywczych i stałą, umiarkowaną wilgotnością. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. W cięższych glebach gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjka korzeniowa jest lekko zagłębiona poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i wspomaga tworzenie nowych pędów. Na jeden bieżący metr podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku gleba jest utrzymywana w równomiernej wilgotności, później powojnik toleruje krótkotrwałe susze, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Na wiosnę dodaje się kompost lub nawóz dla kwitnących bylin. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -25 °C, przed zimą młode sadzonki chronimy, nakładając skoszoną trawę lub gałęzie iglaków, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego wskazane jest przewiewne stanowisko, nieprzemoczona gleba i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Krystyna | Data przeglądu: 2025.12.09

Cięcie powojników:

Grupa 1 - składa się z grupy powojników kwitnących mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie tej grupy nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - należy do grupy powojów kwitnących na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach; następnie pojawiają się w mniejszym stopniu w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się tylko słabe i obumarłe pędy.

Grupa 3 - należy do grupy powojów wielkokwiatowych kwitnących latem. W ich przypadku konieczne jest coroczne silne cięcie. W przypadku młodych sadzonek pędy skraca się na około 0,2-0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyższe, na około 0,3-0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonujemy przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najodpowiedniejszy jest okres, gdy już zaczynają wybijać pąki.