Powojnik alpejski 'Albina Plena' Clematis alpina 'Albina Plena'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik alpejski 'Albina Plena' - dekoracyjna odmiana powojnika alpejskiego, zaliczana do grupy Atragene, czyli powojników wcześnie kwitnących. Powstała w wyniku hodowli w warunkach skandynawskich i ma cechy gatunków pochodzących z górskich regionów Europy i Azji. Tworzy zrzucające liście, delikatnie rozgałęzione pnącze, które czepia się podpory ogonkami liściowymi i w ogrodach osiąga zwykle 3–4 m wysokości oraz około 1,5 m szerokości. Pędy są cienkie, elastyczne i z wiekiem drewnieją. Liście są nieparzystopierzaste do głęboko podzielonych, z drobniejszymi listkami, o barwie świeżo- do średniozielonej. Główną ozdobą są pełne kwiaty w kształcie lekko zwisającego dzwonka, o szerokości około 6–8 cm. Tworzy je kilka rzędów wąskich, lancetowatych płatków w kolorze kremowobiałym do czysto białego, ze śladem żółtego środka. Główne kwitnienie przypada na kwiecień i maj na zeszłorocznych pędach, a w sprzyjającym roku latem mogą pojawić się dodatkowo pojedyncze kwiaty. Po przekwitnieniu powstają wyraziste, owłosione owocostany, które nadają pnączu dekoracyjny wygląd aż do jesieni. 'Albina Plena' nadaje się do obsadzania pergoli, murków, starych krzewów lub mniejszych drzew i wyróżnia się naturalnym, lekko leśnym charakterem. Nie ma dużych wymagań uprawowych i jest bardzo odporna. Powojnik jest pięknym elementem ogrodu, wnoszącym delikatny i przyjemny wygląd do każdej aranżacji. Należy do 1. grupy powojników, określającej sposób ich cięcia. 

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów dobrze rosną w świetle, a korzenie lepiej w półcieniu, dlatego wokół podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje ściółkę. Gleba powinna być głębsza, próchniczna, dobrze przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. Do cięższych gleb gliniastych warto dodać piasek i kompost, w glebach lekkich, piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjkę korzeniową zwykle umieszcza się nieco poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i sprzyja wytwarzaniu nowych pędów. Na jeden metr bieżący podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku glebę utrzymuje się równomiernie wilgotną, później powojnik znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Wiosną dodaje się kompost lub nawóz do bylin kwitnących. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin sięga około −25 °C, a młode sadzonki chroni się przed zimą warstwą skoszonej trawy lub stroiszem, aby nie przemarzły. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego zaleca się przewiewne stanowisko, glebę bez nadmiaru wody i oszczędne nawożenie azotem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 03.12.2025

Cięcie powojników:

1. grupa - obejmuje powojniki kwitnące mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie w tej grupie nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - obejmuje powojniki kwitnące na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach, a następnie w mniejszym stopniu pojawiają się jeszcze w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, na wysokości około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się jedynie słabe i zamarłe pędy.

3. grupa - obejmuje wielkokwiatowe powojniki kwitnące latem. Wymagają one corocznego silnego cięcia. U młodych sadzonek pędy skraca się na wysokość około 0,2–0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyżej, około 0,3–0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonuje się przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca – najlepszy jest czas, gdy pąki zaczynają już nabrzmiewać.