Powojnik włoski 'Fay' Clematis viticella 'Fay'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik włoski 'Fay' - nowoczesna odmiana z grupy viticella, wywodząca się z polskiej hodowli, w której Clematis viticella stanowi podstawę wielu odpornych powojników ogrodowych. Grupa ta jest ceniona za żywotność, tolerancyjny charakter i odporność na więdnięcie powojników, które często dotyka odmiany wielkokwiatowe. 'Fay' tworzy delikatnie wyglądające, sezonowo zielone pnącze, które dorasta do około 2–2,5 m wysokości i około 1 m szerokości, dzięki czemu dobrze sprawdza się także w mniejszych ogrodach. Liście są nieparzystopierzaste, średniozielone i tworzą lekką zasłonę, przez którą prześwitują kwiaty. Pojawiają się one od czerwca aż do października, są drobniejsze, dzwonkowate do gwiaździstych, dwubarwne – płatki z zewnątrz są różowe, wewnątrz białe, a przy pełnym rozwinięciu kwiatów roślina sprawia bardzo delikatne i romantyczne wrażenie. Kwiaty nie mają wyraźnego zapachu, ale dostarczają owadom nektaru i pyłku. 'Fay' sprawdza się na płotach z siatki, lekkich kratach, w grupach krzewów oraz w połączeniu z różami, gdzie podkreśla naturalny charakter nasadzenia. Podobnie jak inne powojniki, także ta odmiana jest lekko trująca po spożyciu, dlatego przy pracy zaleca się podstawową ostrożność. Wnosi kolor i romantyczny nastrój do każdego ogrodu. To niewymagająca i odporna roślina, która przyciąga uwagę od pierwszego spojrzenia. Należy do 3. grupy cięcia powojników.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, ocienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów dobrze rosną w świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego wokół podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje ściółkę. Gleba powinna być głębsza, próchniczna, dobrze przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. Do cięższych gleb gliniastych warto dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjkę korzeniową zwykle lekko zagłębia się poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i sprzyja wytwarzaniu nowych pędów. Na jeden metr bieżący podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanego zagęszczenia. W pierwszym roku glebę utrzymuje się równomiernie wilgotną, później powojnik znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższy okres bez wody ogranicza kwitnienie. Wiosną dodaje się kompost lub nawóz do bylin kwitnących. Kwitnie na pędach tegorocznych. Mrozoodporność dojrzałych roślin sięga około −25 °C, przed zimą młode sadzonki zabezpiecza się warstwą skoszonej trawy lub stroiszem, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego zaleca się przewiewne stanowisko, nieprzemokniętą glebę i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 04.12.2025

Cięcie powojników:

1. grupa - obejmuje powojniki kwitnące mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie w tej grupie nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnięciu).

2. grupa - obejmuje powojniki kwitnące na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach, a następnie w mniejszej ilości pojawiają się jeszcze w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, na wysokości około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed ruszeniem wegetacji usuwa się jedynie słabe i obumarłe pędy.

3. grupa - obejmuje powojniki wielkokwiatowe kwitnące latem. Wymagają one corocznego silnego cięcia. U młodych sadzonek pędy skraca się na wysokość około 0,2–0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyżej, około 0,3–0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonuje się przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca – najlepszy jest czas, gdy zaczynają już nabrzmiewać pąki.