Proso rózgowate 'Rotstrahlbusch' Panicum virgatum 'Rotstrahlbusch'

Opis szczegółowy produktu

Proso rózgowate 'Rotstrahlbusch' - wieloletnia, ciepłolubna trawa z rodziny wiechlinowatych (Poaceae), pochodząca z prerii i otwartych stanowisk Ameryki Północnej, gdzie rośnie w glebach piaszczystych i gliniastych oraz znosi wahania wilgotności. Odmiana 'Rotstrahlbusch' pochodzi z europejskiej, prawdopodobnie niemieckiej selekcji i jest ceniona za wcześniejsze pojawianie się czerwonych barw oraz niezawodnie wzniesiony pokrój. Tworzy kępy o wyraźnie pionowym wzroście, kępa liści osiąga 0,8–1,2 m, a w czasie kwitnienia źdźbła wznoszą się na około 1,4–1,6 m, przy szerokości 0,6–0,9 m. Liście są wąskie, matowozielone do srebrzystozielonych, od lata na ich końcach i wzdłuż blaszki pojawia się czerwonawe zabarwienie, które jesienią przechodzi w odcienie winnej czerwieni, a zimą blednie do barwy słomkowej. Od sierpnia do października nad kępą unoszą się delikatne, luźne wiechy drobnych kłosków, początkowo różowawe do czerwonobrązowych, później jasnobeżowe. Suche kwiatostany i źdźbła pozostają ozdobne przez całą zimę i dobrze sprawdzają się w suchych bukietach. W nasadzeniach 'Rotstrahlbusch' znajduje zastosowanie w stylu preriowym z jeżówkami, rozchodnikami, werbenami i szałwiami, a w nowoczesnych kompozycjach tworzy kontrast z bylinami o ciemnych liściach i z roślinami iglastymi.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w przepuszczalnej, próchnicznej do piaszczystej glebie, która pozostaje lekko wilgotna, o zalecanym pH około 5,0–7,0. Znosi również gleby bardziej kwaśne i uboższe oraz zwykle toleruje podwyższoną zawartość glinu w podłożu, jednak długotrwałe przemoczenie obniża jej żywotność. Rośliny w pojemnikach można sadzić od marca do października. Wiosną kępy odmładza się, ścinając suche źdźbła przed rozpoczęciem wegetacji, w ciągu sezonu zwykle nie jest potrzebne ani cięcie, ani podpory. Nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną wystarczy kompost lub nawóz o spowolnionym działaniu do traw ozdobnych. W uprawie pojemnikowej odpowiednia jest głębsza doniczka z drenażem i podłoże z domieszką piasku, podlewanie jest wtedy częstsze niż na rabacie. Mrozoodporność podaje się do około −28 °C, młodym nasadzeniom służy lekka ściółka z ziemi liściowej. Rozstawa między roślinami wynosi 45–60 cm, orientacyjnie 3–5 roślin na m² w zależności od pożądanej gęstości. Spośród chorób przy wilgotnym lecie może wystąpić plamistość liści, ze szkodników czasem mszyce na młodych pędach, poza tym jest to niezawodna, długowieczna trawa ozdobna. Ściółka z kory lub zrębków pomaga utrzymać stałą wilgotność i ograniczyć zachwaszczenie. Na zimę nie wymaga okrycia, na otwartych stanowiskach źdźbła pozostawia się przez zimę i usuwa dopiero pod jej koniec.

Autor: Nikol | Rewizja: 4.2. 2026