Przetacznik kłosowy 'Rotfuchs' - Veronica spicata 'Rotfuchs' Veronica spicata 'Rotfuchs'

Opis szczegółowy produktu

Przetacznik kłosowy 'Rotfuchs' - piękna bylina z rodziny Plantaginaceae, wywodząca się z europejskiego gatunku przetacznika kłosowego, który naturalnie rośnie na suchych łąkach, stepowych zboczach i jasnych obrzeżach lasów. Odmiana 'Rotfuchs' została wyhodowana jako niska, zwarta forma o wyraźnym, ciepłym zabarwieniu kwiatów i zrównoważonym wzroście. Tworzy gęste kępy wyrastające z krótkiego kłącza, które długo zachowują regularny kształt. W dorosłości osiąga wysokość około 30-40 cm i szerokość 30-45 cm. Liście ma wąskolancetowate, delikatnie owłosione, w kolorze średniej zieleni i tworzą zwartą podstawę kępy. Kwiatostany są kłosowate, o długości 8-12 cm, złożone z drobnych kwiatów w odcieniach różu do czerwono-różowego, które rozwijają się stopniowo od dołu do góry. Okres kwitnienia przypada na czerwiec i lipiec. Kwiaty są przyjazne pszczołom i regularnie odwiedzane przez motyle. Dzięki mocnym łodygom nadają się również do cięcia do niskich letnich bukietów. W kompozycjach ogrodowych znajduje zastosowanie przede wszystkim na przedzie rabat bylinowych, w skalniakach, ogrodach żwirowych i w pojemnikach. Dobrze komponuje się z trawami ozdobnymi, lawendami, kocimiętkami, szałwiami i innymi bardziej sucholubnymi bylinami, gdzie wnosi kontrast kolorystyczny i strukturę.

Uprawa: Najlepsze jest stanowisko w pełnym słońcu, gdzie roślina tworzy zwarte kępy i obficie zawiązuje kłosy kwiatowe. W półcieniu wzrost jest luźniejszy, a kwitnienie mniej intensywne. Gleba powinna być przepuszczalna, raczej sucha, gliniasto-piaszczysta lub kamienista, z dobrym drenażem. Zalecane pH mieści się w zakresie od neutralnego do lekko zasadowego. Przemoczenie i ciężkie gleby nie są wskazane i mogą prowadzić do osłabienia roślin. Sadzenie odbywa się wiosną lub jesienią, zwykła rozstawa wynosi 30-35 cm, co odpowiada około 7-9 roślinom na m². Podlewanie jest ważne przede wszystkim po posadzeniu, później roślina dobrze znosi nawet krótkie okresy suszy. Nawożenie odbywa się oszczędnie, najlepiej w formie kompostu na wiosnę. Po przekwitnięciu możliwe jest usunięcie przekwitłych kwiatostanów, co wspiera kolejną falę kwitnienia. Część nadziemna pozostaje przez zimę i jest usuwana dopiero na wiosnę. Roślina jest w pełni mrozoodporna przynajmniej do -30 °C i niezawodnie przezimuje we wszystkich naszych regionach bez potrzeby ochrony zimowej. Choroby i szkodniki występują tylko wyjątkowo, roślina jest ogólnie uważana za odporną i odpowiednią nawet dla mniej doświadczonych hodowców.

Autor: Jana | Rewizja: 26.1.2026