Pseudosasa japonica /bambus japoński Pseudosassa japonica

Opis szczegółowy produktu

Pseudosasa japonica - po czesku bambus japoński lub „bambus strzałkowy”, jest gatunkiem wiecznie zielonym z rodziny wiechlinowatych, pochodzącym z Japonii i Korei, gdzie rośnie na skrajach lasów i zarośli, a także wzdłuż cieków wodnych. Tworzy wyprostowane, oliwkowo-zielone źdźbła z delikatnym białawym nalotem, później twarde i gładkie. W naszych warunkach najczęściej osiąga 3–5 m wysokości i około 2,5–4 m szerokości, przy dobrej glebie i wilgotności może być wyższy. Liście są wyraźnie większe niż u wielu innych mrozoodpornych bambusów, często o długości 20–40 cm i szerokości 2–4 cm, błyszcząco zielone i gęsto osadzone. Dzięki gęstości liści działa również jako bariera dźwiękowa przy tarasach i podjazdach. Kłącza tworzą nowe pędy wiosną i stopniowo zagęszczają porost w zwartą ścianę. Kwitnienie bambusów jest nieregularne i może nastąpić po wielu latach, dlatego gatunek ten jest uprawiany głównie ze względu na całoroczne ulistnienie i szybkie tworzenie zielonej ściany. W kompozycji ogrodowej dobrze sprawdzi się przy oczku wodnym, a także jako tło dla hortensji, paproci i roślin cieniolubnych.

Uprawa: Stanowisko słoneczne lub półcieniste, w gorących i suchych miejscach korzystne jest częściowe zacienienie i osłonięcie od wiatru, co ogranicza zimowe wysuszanie liści. Gleba najlepsza jest próchniczna, umiarkowanie wilgotna i dobrze przepuszczalna, o pH około 5,5–7,5. Sadzonki sadzi się od marca do października do niezamarzniętej gleby, dla żywopłotów stosuje się rozstaw około 0,6–1 m. Jest to bambus ekspansywny, dlatego często instaluje się barierę korzeniową lub pozostawia przestrzeń do kontroli kłączy. Podlewanie jest ważne głównie w pierwszym roku oraz latem podczas suszy, w pojemnikach jest regularne przez cały sezon. Wiosną korzystny jest kompost lub nawóz o wyższej zawartości azotu, latem uzupełnienie potasu dla zdrewnienia tkanek. Usunięcie najstarszych źdźbeł pod koniec zimy rozjaśni łan. Mrozoodporność dojrzałych roślin podaje się zazwyczaj w przedziale od −18 do −20°C, przy niższych temperaturach liście mogą ulec uszkodzeniu, jednak kłącza często przeżywają nawet temperatury około −23°C i na wiosnę ponownie odrastają. W donicy zaleca się objętość co najmniej 40–60 l i zimową izolację pojemnika. Przy obsadzeniu powierzchniowym przypada 0,7–1 roślina na m².

Autor: Kristýna | Rewizja: 16.02.2026