Pseudosasa japońska Pseudosasa japonica

Opis szczegółowy produktu

Pseudosasa japońska - nazywana także bambusem japońskim lub „bambusem strzałkowym”, to zimozielony gatunek z rodziny wiechlinowatych, pochodzący z Japonii i Korei, gdzie rośnie na obrzeżach lasów, w zaroślach i wzdłuż cieków wodnych. Tworzy wzniesione, oliwkowozielone źdźbła z delikatnym białawym nalotem, później twarde i gładkie. W naszych warunkach klimatycznych osiąga najczęściej 3–5 m wysokości i około 2,5–4 m szerokości kępy, a przy dobrej glebie i wilgotności może być wyższa. Liście są znacznie większe niż u wielu innych mrozoodpornych bambusów, często mają 20–40 cm długości i 2–4 cm szerokości, są błyszcząco zielone i gęsto osadzone. Dzięki gęstemu ulistnieniu działa także jako osłona akustyczna przy tarasach i podjazdach. Kłącza wiosną wytwarzają nowe pędy i stopniowo zagęszczają łan w zwartą ścianę. Kwitnienie bambusów jest nieregularne i może nastąpić po wielu latach, dlatego gatunek uprawia się przede wszystkim dla całorocznego ulistnienia i szybkiego utworzenia zielonej ściany. W kompozycji ogrodowej dobrze sprawdza się przy oczku wodnym oraz jako tło dla hortensji, paproci i bylin cieniolubnych.

Uprawa:  Odpowiada mu zarówno pełne słońce, jak i półcień, w gorących i suchych miejscach korzystne jest częściowe ocienienie i osłona przed wiatrem, która ogranicza zimowe wysuszanie liści. Najlepsza jest gleba próchniczna, umiarkowanie wilgotna i dobrze przepuszczalna, o pH około 5,5–7,5. Sadzonki sadzi się od marca do października w niezamarzniętą glebę, na żywopłoty stosuje się rozstaw około 0,6–1 m. Jest to bambus rozłogowy, dlatego często instaluje się barierę korzeniową lub pozostawia przestrzeń umożliwiającą kontrolę kłączy. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszym roku oraz latem w czasie suszy, w pojemnikach powinno być regularne przez cały sezon. Wiosną korzystnie działa kompost lub nawóz o wyższej zawartości azotu, latem uzupełnienie potasu wspierające drewnienie tkanek. Usuwanie najstarszych źdźbeł pod koniec zimy prześwietla łan. Mrozoodporność dojrzałych roślin podaje się zwykle na około −18 do −20°C, przy niższych temperaturach mogą ucierpieć liście, jednak kłącza często przeżywają nawet około −23°C i wiosną ponownie odbijają. W pojemniku zaleca się objętość co najmniej 40–60 l oraz zimową izolację pojemnika. Przy nasadzeniach powierzchniowych przyjmuje się 0,7–1 rośliny na m².

Autor: Kristýna | Rewizja: 16.02.2026