Pstrolistka sercowata 'Chameleon' Houttuynia cordata 'Chameleon'

Opis szczegółowy produktu

Pstrolistka sercowata 'Chameleon' - bardzo piękna roślina okrywowa, która pochodzi ze wschodniej Azji. Rośnie tam w wilgotnych miejscach na skrajach lasów, nad strumieniami i w płytkich zbiornikach wodnych. Jest to kłączowa bylina z rodziny saururowatych, w cieplejszych regionach uprawiana także jako roślina zielarska. Odmiana 'Chameleon' jest ceniona za zmiennie pstre liście. Blaszki są szeroko sercowate, wiosną żółtozielone, w ciągu lata pojawia się na nich kremowe marmurkowanie oraz czerwone aż różowe przebarwienia, zwłaszcza w słońcu i jesienią. Kępa dorasta zwykle do 20–30 cm, przy dostatku wilgoci może być nieco wyższa, a dzięki kłączom rozrasta się na szerokość często 60–100 cm. Liście mają gładką powierzchnię i wyraźne unerwienie, w gęstszym nasadzeniu tworzą zwarty, a przy tym lekki kobierzec. Kwiatostany są niepozorne, od czerwca do sierpnia nad liśćmi pojawiają się drobne kłosy z żółtawym środkiem i czterema białymi podsadkami. Ziele jest aromatyczne, po roztarciu może wydzielać korzenny, a nawet „rybi” zapach, typowy dla tego gatunku. W ogrodzie sprawdza się jako bylina okrywowa przy oczku wodnym, w wilgotniejszych, półcienistych partiach oraz w pojemnikach, gdzie łatwiej kontrolować jej wzrost. Piękny kontrast tworzy z paprociami, tawułkami, funkiami i trawami nad wodą, gdzie barwne liście działają jak rozproszone światło wśród zieleni.

Uprawa: Preferuje pełne słońce lub półcień, w cieniu rysunek liści bywa spokojniejszy i mniej czerwony. Najlepiej rośnie w próchnicznej, żyznej glebie, która pozostaje równomiernie wilgotna, znosi nawet krótkotrwałe podtopienie, natomiast źle toleruje przesuszenie. Zaleca się pH około 5,5–7,0, wiosenne dodanie kompostu oraz ściółkę ograniczającą wahania wilgotności. Roślina silnie rozrasta się kłączami i może wnikać także na sąsiednie rabaty, dlatego w mniejszych ogrodach sprawdza się bariera korzeniowa lub sadzenie w zakopanym pojemniku. Rośliny sadzi się od marca do października, przy nasadzeniach powierzchniowych przyjmuje się rozstawę około 30–40 cm, czyli mniej więcej 7 szt. na m². Do uprawy w pojemnikach wybiera się głębszą donicę, ponieważ kłącza chętnie „uciekają” po dnie, a podlewanie powinno być regularne. Pędy kwiatowe można po przekwitnięciu usunąć, jesienią lub wczesną wiosną usuwa się suche resztki, przy czym roślina rusza z wegetacją później niż większość bylin. Mrozoodporność podawana w literaturze wynosi około -15 do -20 °C, zimowanie ułatwia okrycie z liści podczas bezśnieżnych mrozów i nieprzesychająca gleba. Choroby występują rzadko, przy długotrwałym przemoczeniu bez dostępu powietrza może dochodzić do gnicia kłączy, a młode liście mogą odwiedzać ślimaki. Roślina nadaje się więc tam, gdzie jej żywotność jest pożądana i gdzie łatwo ograniczyć jej zasięg, na przykład między kamieniami nad wodą lub pod krzewami w miejscach o odpowiedniej wilgotności.

Autor: Nikol | Rewizja: 30.1. 2026