Pszonak linifolium 'Leya Lemon Glow' - Erysimum linifolium 'Leya Lemon Glow' Erysimum linifolium 'Leya Lemon Glow'

Opis szczegółowy produktu

Trýzel linifolium 'Leya Lemon Glow' – ozdobna odmiana trzymierza z drewniejącą podstawą, należąca do nowoczesnej serii Leya firmy hodowlanej Selecta One. W praktyce ogrodniczej uprawiany jako krótkowieczna, zimozielona bylina lub półkrzew, idealny do donic i słonecznych rabat. Gatunek Erysimum linifolium pochodzi z południowo-zachodniej Europy i północno-zachodniej Afryki, gdzie rośnie w nasłonecznionych, suchych i dobrze zdrenowanych stanowiskach. Odmiana tworzy gęsto rozgałęzioną, kompaktową kępę o wysokości ok. 20–30 cm i szerokości 30–40 cm. Liście są wąskie, lancetowate, ciemnozielone, całobrzegie do lekko ząbkowanych i częściowo zimozielone. Od kwietnia do września roślina wypuszcza pionowe grona prostych kwiatów czteropłatkowych. Pojedyncze kwiaty mają ok. 2–2,5 cm, barwę od jasno- do średnio-cytrynowożółtej i wyglądają świeżo obok niebieskich, fioletowych i białych roślin wiosennych. Kwiaty mają delikatny, słodki zapach i przyciągają pszczoły, trzmiele oraz motyle. Odmiana świetnie nadaje się do donic, skrzynek, przedogródków, skalniaków, rabat żwirowych, obrzeży ścieżek oraz na słoneczne brzegi nasadzeń bylin. Pięknie komponuje się z niezapominajkami, fiołkami, bratkami, konwaliami, kostrzewami, niskimi szałwiami i rozchodnikami.

Uprawa: Odpowiednie jest pełne słońce lub lekki półcień z porannym światłem. W pełnym słońcu kępa pozostaje kompaktowa i kwitnie najdłużej. Gleba powinna być lekka do średnio ciężkiej, przepuszczalna, średnio żyzna i bez długotrwałego zastoiny wodnych. Zalecane pH wynosi ok. 6,5–7,8; odmiana toleruje gleby obojętne do lekko zasadowych. W ciężkiej ziemi należy dodać żwir, piasek lub drobny komponent drenażowy. W doniczce odpowiednie będzie przepuszczalne podłoże do bylin i roślin balkonowych, otwór odpływowy oraz warstwa drenażowa. Po posadzeniu ważne jest regularne podlewanie aż do ukorzenienia; później roślina dobrze znosi ciepło i krótkotrwałe susze. Przelanie, szczególnie zimą, zwiększa ryzyko gnicia korzeni i utraty kępy. Nawożenie powinno być umiarkowane. Wiosną wystarczy kompost lub słaba dawka nawozu do bylin kwitnących; nadmiar azotu sprzyja zbyt miękkiemu wzrostowi i ogranicza sztywność pędów. Bieżące usuwanie przekwitłych kwiatostanów wspomaga powstawanie nowych pąków i utrzymuje regularny pokrój. Po głównej fali kwitnienia pędy można lekko skrócić, jednak nie należy przycinać ich głęboko do starego drewna. Mrozoodporność jest średnia; w przepuszczalnej glebie i osłoniętym miejscu znosi temperatury od ok. -12 °C do -15 °C. W chłodniejszych regionach uprawia się ją jako bylinę sezonową lub chroni donice przy ścianie, ewentualnie zimuje w jasnym, chłodnym pomieszczeniu z ograniczonym podlewaniem. Sadzenie do gruntu jest odpowiednie od marca do października. Rozstawa wynosi 25–30 cm, w przypadku nasadzeń zwartych 7–9 roślin na m². Możliwe problemy stanowią przelanie, mszyce, skoczki, gąsienice białków oraz opadnie przy zbyt gęstym sadzeniu.

Autor: Krystyna | Rewizja: 16.06.2026