Pszonak lnolistny 'Leya Purple Glow' Erysimum linifolium 'Leya Rainbow Glow'

Opis szczegółowy produktu

Pszonak lnolistny 'Leya Purple Glow' - należy do nowoczesnej serii Leya wyhodowanej przez firmę Selecta One. Gatunek botaniczny pochodzi z północnej i środkowej Hiszpanii oraz z północnej Portugalii, gdzie rośnie na nasłonecznionych, kamienistych i raczej suchych zboczach, co przekłada się na zamiłowanie do dobrze zdrenowanych gleb i ciepłych stanowisk. Samą serię Leya wprowadzono jako wcześnie kwitnącą, pachnącą i o pokroju zwartym do średnio silnego. Pszonak lnolistny 'Leya Purple Glow' tworzy gęsto rozgałęzioną, niską półkrzewinkę o wąskich, szarozielonych do ciemnozielonych, zimozielonych liściach. W ogrodzie dorasta zwykle do 25–40 cm wysokości i 30–50 cm szerokości. Od marca lub kwietnia aż do lipca, a przy regularnym usuwaniu przekwitłych kwiatostanów jeszcze dłużej, wydaje gęste grona kwiatów w zmiennych tonacjach różu, łososiowym, morelowym, pomarańczowym i delikatnie fioletowym. Poszczególne kwiaty w trakcie rozkwitania zmieniają odcień, dzięki czemu kępa wygląda wielobarwnie i żywo. Zapach jest zwykle lekki, słodkawo-korzenny, typowy dla pszonaków. Kwiaty dostarczają pyłku i nektaru pszczołom, trzmielom i innym zapylaczom. Odmiana sprawdza się na przednim skraju rabat, w nasadzeniach żwirowych, na podwyższonych grządkach, na nasłonecznionych skarpach oraz w pojemnikach, gdzie tworzy długo kwitnące, zmienne barwnie obramowanie. W kompozycjach naturalnie łączy się ze smagliczką, ubiorkiem, lawendą, niskimi kostrzewami lub wiosennymi roślinami cebulowymi.

Uprawa: W polskich warunkach klimatycznych odmiana ta najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w cieplejszym mikroklimacie i na stanowisku chronionym przed zimowym zalewaniem. Odpowiednia jest gleba lżejsza do średnio żyznej, bardzo przepuszczalna, najlepiej piaszczysto-gliniasta do żwirowej, o pH około 6,5–7,5. W ciężkiej glebie gliniastej zaleca się dodanie warstwy drenażowej lub domieszki mineralnej, ponieważ nadmiar wilgoci jest częstszą przyczyną strat niż sam mróz. Po ukorzenieniu roślina znosi krótszą suszę, w pojemnikach wymaga jednak regularniejszego podlewania. Sadzi się ją od marca do października, najlepiej wiosną lub na początku jesieni, aby przed zimą dobrze się ukorzeniła. Dla zachowania zwartego pokroju i dalszego zawiązywania kwiatów po głównej fali kwitnienia zaleca się lekkie skrócenie pędów, jednak nie głęboko w stare drewno. W pojemnikach dobrze rośnie w podłożu do bylin balkonowych z dodatkiem składnika mineralnego, przy ostrożnym nawożeniu i niezawodnym odpływie wody. Mrozoodporność wynosi w praktyce około −10 do −15 °C, dobrze ukorzenione rośliny w suchszej glebie są zwykle bardziej odporne, natomiast młode egzemplarze i rośliny w mokrej ziemi mogą w mroźne zimy ucierpieć, a w chłodniejszych regionach docenią zimowe okrycie. Należy liczyć się z krótszą żywotnością, zwykle od 2 do 4 lat, co jest typowe dla nowoczesnych pszonaków. Spośród możliwych problemów pojawiają się mszyce, ślimaki nagie i skorupkowe, przędziorki, a przy wilgoci także szara pleśń lub mączniak rzekomy. Do nasadzeń powierzchniowych stosuje się około 5–7 roślin na m², w rozstawie około 35–45 cm.

Autor: Nikol | Rewizja: 27.3. 2026