Pysznogłówka ogrodowa 'Pink Lace' - Monarda hybrydy 'Pink Lace' Mieszańce Monarda 'Pink Lace'

Opis szczegółowy produktu

Floks szydlasty 'Pink Lace' - osobliwość wśród monard. Odmiana 'Pink Lace' została wybrana w Holandii w miejscowości Oude Wetering jako siewka z wolnego zapylenia i jest chroniona patentem PP18367. W handlu bywa również określana jako Monarda × hybrida 'Pink Lace'. Tworzy gęste, zwarte kępy z kanciastymi łodygami, które mogą mieć ciemniejszy odcień, oraz z ciemnozielonymi, szeroko lancetowatymi, lekko falistymi liśćmi. Po roztarciu liście uwalniają korzenny, cytrusowo-bergamotowy zapach pochodzący z olejków eterycznych. Od lipca do września na szczytach łodyg pojawiają się główkowate kwiatostany o średnicy 7–8 cm z rurkowatymi kwiatami w intensywnych odcieniach różu, często z ciemniejszym środkiem i purpurowo zabarwionymi liśćmi podkwiatowymi. Kwiaty są cennym źródłem nektaru i pyłku, dlatego nadają się do nasadzeń dla pszczół, trzmieli i motyli, na rabatach w stylu preriowym i naturalnym, a także przy elementach wodnych. W kompozycji dobrze komponuje się z rudbekiami, szałwiami, kocimiętkami, rozchodnikami, bodziszkami i delikatnymi trawami ozdobnymi. Kwiatostany sprawdzają się również jako kwiat cięty, a jadalne kwiaty i liście tradycyjnie wykorzystuje się do aromatyzowania napojów lub mieszanek herbat, bez twierdzeń zdrowotnych.

Uprawa: Rośnie najlepiej w pełnym słońcu do lekkiego półcienia, w cieplejszych rejonach zazwyczaj z korzyścią z popołudniowego zacienienia. Stanowisko powinno być przewiewne i ciepłe, bez kotlin mrozowych, ponieważ długo wilgotne liście w bezruchu sprzyjają mączniakowi. Gleba sprawdza się jako próchnicza, żyzna i równomiernie wilgotna, jednocześnie przepuszczalna z drenażem, pH około 6,0–7,5. Rośliny sadzi się wiosną od marca do maja lub jesienią we wrześniu i październiku, w przypadku roślin pojemnikowych możliwa jest sadzenie przez cały sezon z uwzględnieniem podlewania w suchych miesiącach. Podlewanie jest regularne, zwłaszcza w pierwszym roku, później roślina toleruje tylko krótkotrwałą suszę, a podczas dłuższych okresów bez deszczu utrzymuje się lekko wilgotny profil gleby. Nawożenie zazwyczaj opiera się na wiosennym kompoście i lekkiej dawce zrównoważonego nawozu, wyższy dopływ azotu zwiększa podatność na choroby. Ściółka z kompostu lub liści stabilizuje wilgoć i chroni szyjkę korzeniową. Cięcie wykonuje się po ścięciu łodyg, najczęściej pod koniec zimy lub wczesną wiosną, kiedy suche łodygi skraca się do ziemi. Uprawa w pojemniku jest możliwa w większej objętości podłoża z regularnym podlewaniem, zimą chroni się bryłę korzeniową. Mrozoodporność dojrzałych kęp zazwyczaj wynosi około -25 °C, młode nasadzenia korzystają z zimowego ściółkowania. Zalecane odstępy wynoszą 40–60 cm, czyli około 3–5 roślin na m². Wśród możliwych szkodników znajdują się mszyce i przędziorki, z chorób zwłaszcza mączniak, profilaktyka polega na przewiewnym rozstawie i podlewaniu do korzeni.

Autor: Nikol | Rewizja: 2.2. 2026