Pysznogłówka ogrodowa 'Pink Lace' Monarda 'Pink Lace'

Opis szczegółowy produktu

Pysznogłówka ogrodowa 'Pink Lace' - wyjątkowa odmiana wśród pysznogłówek. Odmianę 'Pink Lace' wyselekcjonowano w Holandii, w miejscowości Oude Wetering, jako siewkę z wolnego zapylenia i jest chroniona patentem PP18367. W handlu bywa oferowana także jako Monarda × hybrida 'Pink Lace'. Tworzy gęstą, zwartą kępę o czworokątnych łodygach, które mogą mieć ciemniejszy odcień, oraz ciemnozielonych, szeroko lancetowatych, lekko falistych liściach. Po roztarciu liście wydzielają korzenny, cytrusowo-bergamotowy zapach pochodzący z olejków eterycznych. Od lipca do września na szczytach pędów pojawiają się główkowate kwiatostany o średnicy 7–8 cm z rurkowatymi kwiatami w intensywnie różowych odcieniach, często z ciemniejszym środkiem i purpurowo zabarwionymi przysadkami. Kwiaty są cennym źródłem nektaru i pyłku, dlatego sprawdzają się w nasadzeniach dla pszczół, trzmieli i motyli, na rabatach preriowych i naturalistycznych oraz przy oczkach wodnych. W kompozycjach dobrze łączy się z jeżówkami, szałwiami, kocimiętkami, rozchodnikami, bodziszkami i delikatnymi trawami ozdobnymi. Kwiatostany nadają się również na kwiat cięty, a jadalne kwiaty i liście tradycyjnie wykorzystuje się do aromatyzowania napojów lub mieszanek herbacianych, bez właściwości zdrowotnych.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu do lekkiego półcienia, w cieplejszych rejonach zwykle korzysta z popołudniowego ocienienia. Odpowiednie jest stanowisko przewiewne i ciepłe, poza zastoiskami mrozowymi, ponieważ długo wilgotne liście przy braku wiatru sprzyjają mączniakowi prawdziwemu. Sprawdza się gleba próchniczna, żyzna i równomiernie wilgotna, a jednocześnie przepuszczalna, z drenażem, o pH około 6,0–7,5. Rośliny sadzi się wiosną od marca do maja lub jesienią we wrześniu i październiku, rośliny w pojemnikach można sadzić przez cały sezon, pamiętając o podlewaniu w suchych miesiącach. Podlewanie powinno być regularne zwłaszcza w pierwszym roku, później roślina znosi jedynie krótkotrwałą suszę, a przy dłuższych okresach bez deszczu utrzymuje się umiarkowaną wilgotność gleby. Nawożenie opiera się zwykle na wiosennym kompoście i niewielkiej dawce zrównoważonego nawozu, większa ilość azotu zwiększa podatność na choroby. Ściółka z kompostu lub ziemi liściowej stabilizuje wilgotność i chroni szyjkę korzeniową. Cięcie wykonuje się po zaschnięciu części nadziemnej, najczęściej pod koniec zimy lub wczesną wiosną, skracając suche łodygi przy ziemi. Uprawa w pojemniku jest możliwa przy większej objętości podłoża i regularnym podlewaniu, zimą chroni się bryłę korzeniową. Mrozoodporność dojrzałych kęp wynosi zwykle około −25 °C, młode nasadzenia korzystają z zimowej ściółki. Zalecana rozstawa to 40–60 cm, czyli około 3–5 roślin na m². Do możliwych szkodników należą mszyce i przędziorki, z chorób przede wszystkim mączniak prawdziwy, profilaktyka polega na przewiewnej rozstawie i podlewaniu bezpośrednio przy korzeniach.

Autor: Nikol | Rewizja: 2.2. 2026